ผนของเขาที่จะทำให้ฉินเฉามีช่วงเวลาที่ยากลำบากจะไม่เกิดผล แล้วยังทำให้เหลียวชาชาเสียสติไปอย่างไม่คาดคิดศัตรูของเขามีบางสิ่งอยู่จริง ๆ!เหลียวตงไคและซูเฟยสังเกตเห็นฉากนี้อย่างชัดเจน พวกเขาทั้งคู่รีบลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาทันทีใบหน้าของเหลียวตงไคมีท่าทางเป็นห่วง เขาเข้าไปหาเหลียวชาชาโดยไม่สนใจอาหารที่กระจายบนพื้น แล้วกอดไหล่ลูกสาวของเขาถามว่า“ชาชา มีเรื่องอะไร? ทำไมหนูถึงโกรธ? ใครรังแกหนู?”“เป็นเขา! เขารังแกหนู!” เหลียวชาชาที่เสียสติตะโกนออกมาสองครั้ง แล้วยกมือของเธอชี้ไปที่ฉินเฉา ผู้ที่ยังคงกินอย่างใส่ใจที่ด้านข้างซูเฟยประหลาดใจเมื่อเห็นฉินเฉา ผู้ที่กำลังถือพิซซ่า เขายักไหล่แล้วชี้มือชี้ไม้ว่าเขาไม่ได้ทำอะไร“เพื่อน” เหลียวตงไคผละจากลูกสาวของเขา แล้วมองมาที่ฉินเฉาอย่างเย็นชา “ถ้านายมีปัญหากับฉัน เหลียวตงไค นายมาหาฉันได้ รังแกเด็กสาวนี่มันความสามารถอะไรกัน? ยิ่งกว่านั้น ฉันจะบอกนายให้ ไม่มีใครสามารถรังแกลูกสาวของฉันเหลียวตงไคได้!”“ฮึ!” เมื่อได้รับการสนับสนุนจากพ่อของเธอ เหลียวชาชา ผู้ที่เมื่อครู่เพิ่งจะเสียสติ ก็เชิดอกต่อหน้าฉินเฉา“เป็นลูกสาวของคุณต่างหากที่เข้ามาสร้างปัญหาให้ผม ผมไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย!” ฉินเฉาค้านการกล่าวหาเขา “ผมแค่ทานอาหารอยู่ที่นี่ ยุ่งกับเรื่องของตัวเอง ผมจะเอาเวลาที่ไหนไปรังแกลูกสาวคุณ?แล้วก็คุณเป็นใครกัน?”“ฉันชื่อเหลียวตงไค เป็นประธานการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ต้าฟาในเม
