มันอะไรกัน ซูเฟยคนนี้ เหมือนกับว่าเธอขายฉันออกไปเพียงแค่พูดไม่กี่คำอย่างงั้นแหละ?’ ฉินเฉาคิด“ผู้อำนวยการซู! ผมไม่ออกจากซู่หนานไปตงชวนไม่ได้เหรอ?”เมื่อรู้ว่านี่เป็นเรื่องจริงจัง ฉินเฉาจึงรีบถามขึ้น“ใช่แล้ว ในตอนนี้ เมื่อฉันเซ็นสัญญากับผู้อำนวยการเหลียว นายต้องไปประมาณ….”“2 เดือน!” เหลียวตงไคเสริมให้“ใช่ 2 เดือน”“แล้วเรื่องระหว่างผมกับซูจีล่ะ….” ฉินเฉาอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน˺าตาไหลออกมา “ความสัมพันธ์ของเราเพิ่งเริ่มเอง”“แค่ 2 เดือนเอง ไม่ใช่ 2 ปีสักหน่อย!” ซูเฟยกลอกตาให้เขา“ยิ่งกว่านั้น นี่เป็นคำขอของซูจีด้วย เธออยากให้นายมีอาชีพของตัวเองฉินเฉาแค่ยามตัวเล็ก ๆ นายคิดว่านายจะสามารถเป็นลูกเขยตระกูลซูของเราได้เหรอ?”ฉินเฉากลายเป็นเงียบเพราะคำพูดนี้ของซูเฟย จริง ๆ แล้ว ถ้าเขาไม่ก้าวหน้าในอาชีพของตัวเอง แม้ว่าซูเฟยจะไม่หยุดเขา ซูเซียงปิงก็ไม่ตกลงอย่างแน่นอนแม้ว่าจะเป็นผู้ฝึกตน ซูเซียงปิงก็ยังเป็นนักธุรกิจอย่างเต็มเปี่ยมไม่อย่างนั้นเขาจะทำให้กิจการของตระกูลซูเติบโตได้ยังไง?“อย่าห่วงไปเลย” เมื่อสังเกตว่าฉินเฉาเงียบไป ซูเฟยก็ใจอ่อน แล้วปลอบใจเขา “แม้ว่านายจะไปทำงานที่เมืองตงชวน ซูจีก็จะไปหาบ่อยๆ การเดินทางเดี๋ยวนี้มันสะดวกแล้ว แค่นั่งเครื่องบินชั่วโมงเดียวก็ถึง”แม้ว่าเธอจะรู้สึกแปลก ๆ เมื่อต้องพูดสิ่งนี้ แต่หลังจากที่เห็นฉินเฉาโล่งใจ เธอก็ไม่ได้รู้สึกแย่อีกต่อไป“ตกลง ผู้อำนวยการซู ผมให้สัญญากับ
