ณเป็นเจ้านาย แต่คุณดูแลพนักงานดีจริง ๆ ” ฉินเฉาเศร้าใจ
“นายมีค่าพอหน่า” ซูเฟยพูด
“แฮ่ม เหมือนว่าผมขายออกแล้ว”
“ชิ อีตาบ้า! ต่อให้นายอยากจะขาย ฉันก็ไม่อยากซื้อ!” ซูเฟยโกรธ แทบกระอัก เธอคิด ‘แค่ฉันเริ่มมีความรู้สึกดีให้หน่อย เขาก็เริ่มปาก พล่อยอีกแล้ว’
“โอ้! สาวสวย!”
เมื่อพวกเขาทั้งคู่เดินออกมาจากลิฟต์ ชาวต่างชาติผมทองในชุด โค้ตยาวหรู ทันใดนั้นก็ปรากฏตรงหน้าพวกเขา ชาวต่างชาติคนนี้ทั้ง หนุ่มแล้วดูดี ผิวของเขาซีดกว่าคนทั่วไป แล้วตาของเขาแดงกว่าปกติ เล็กน้อย
เขารัวภาษาจีนออกมา เหมือนว่าจะชมความงามของซูเฟย
“สวยงาม! น่าดึงดูดอย่างมาก!” จากนั้นเขาดึงกล้องดิจิตอล ออกมาจากร่างของเขา แล้วเล็งมันมาที่ซูเฟย
ซูเฟยรีบยกมือของเธอปิดหน้าจากการถ่ายรูปของเขา
ฉินเฉาเดินไปข้างหน้าแล้วยืนอยู่ตรงหน้าซูเฟย
“ไม่-ไม่ ห้ามถ่ายรูป!” ฉินเฉาส่ายหัวของเขาให้ชาวต่างชาติจมูกโต คนนี้ “กรุณาอย่ารบกวนเรา นายเข้าใจมั้ย?”
“เพื่อน อย่าใจร้ายนักสิ!” ชาวต่างชาติยื่นกล้องของเขาออกมา แล้วพูดคล้าย ๆ ปาปารัซซี่ “ฉันแค่ต้องการรูปสองรูปเพื่อเป็นที่ระลึก แค่นั้นเอง!”
“นายต้องการถ่ายรูป? ได้!” ฉินเฉาวางถุงในมือลง แล้วชี้นิ้วไปที่ โปสเตอร์ดาราที่ติดบนกําแพงข้างพวกเขา “เห็นนั่นมั้ย? ถ่ายรูปเธอได้ มากเท่าที่นายต้องการเลย!”
“หึ.” ซูเฟยอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ‘ชายคนนี้เจ้าเล่ห์จริง ทริก แบบนี้ก็ใช้ได้ด้วย?’ เธอคิด
“เพื่อน อย่าพูดงั้นสิ ก
