็แค่ถ่ายรูปเอง ถ่ายรูป!” ชาวต่างชาติยังคง ไม่ยอมแพ้ ยิ่งกว่านั้น ดูเหมือนเขาต้องการจะเดินเข้ามาด้วย “ฉันแค่ อยากจะถ่ายเซลฟี่ กับสาวสวยแค่นั้นเอง ได้มั้ย แค่เซลฟี่ !”
“ไม่ ๆ ๆ ๆ!” ฉินเฉาส่ายนิ้วของเขา แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “นาย รู้มั้ยว่านี่คือใคร? เธอเป็นดาราใหญ่ที่สุดในจีน ถ้านายอยากจะถ่ายรูป เธอล่ะก็ ต้องจ่ายค่าธรรมเนียม!”
“ค่าธรรมเนียม?” ชาวต่างชาติจ้องมองด้วยดวงตาสีฟ้าคู่ใหญ่ของ เขา “แค่ถ่ายรูปก็ต้องจ่ายค่าธรรมเนียม!”
“แน่นอน!” ฉินเฉาพูด “มันไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ! ถ้านายอยากจะ ถ่ายรูปเซลฟี่ กับสาวสวย เราก็ต้องได้รับเงินบ้าง! อย่างที่เห็น ฉันเป็น ผู้จัดการของเธอ ใครก็ตามที่อยากจะถ่ายรูปกับเธอ ต้องได้รับอนุญาต จากฉันก่อน!”
“ต้องจ่ายค่าธรรมเนียมเท่าไหร่?” ชาวต่างชาติหยิบกระเป๋าตังค์ เขาออกมา ซึ่งเหมือนจะเต็มไปด้วยแบงก์สีแดงจํานวนมาก
“เอิ่ม ค่าธรรมเนียมของเราสมเหตุสมผลอย่างมาก” ฉินเฉายิ้ม กว้าง “ราคาตลาดปัจจุบันมันอยู่ที่ 5 หมื่นหยวนต่อรูป แต่ได้แค่ตัวห้าม ถ่ายหน้า เมื่อนายเป็นชาวต่างชาติ เราจะลดให้ 5% ดังนั้นนายจึงต้อง จ่ายแค่ 47,500 หยวน”
“เพื่อน นายล้อเล่น ใช่มั้ย?!” ในที่สุดชาวต่างชาติก็สังเกตเห็นว่า ฉินเฉากําลังล้อเขาเล่น
“ใช่ ฉันกําลังล้อนายเล่น” ทันใดนั้นฉินเฉาก็สลายรอยยิ้มแล้วพูด อย่างเย็นชาว่า “ในประเทศจีนการถ่ายรูปคนอื่น เป็นการเสียมารยาท อย่างรุนแรง ตอนนี้โปรดหลีกทางด้วยอ
