ันใดนั้นร่างสีดําก็ปรากฏตัว บนดาดฟ้าตึกใกล้ ๆ โรงเรียน
ร่างนั้นเป็นชายต่างชาติที่ใส่ชุดคลุมยาวสีดํา ภายใต้แสงจันทร์ รูปร่างของเขาประหลาดอย่างมาก เขามองไปที่เมอร์ซิเดสที่เคลื่อน ออกไป แล้วพึมพําเป็นภาษาอังกฤษ
“การ์ดคนนี้ช่างรอบคอบจริง ฉันส่ง 5 คนเข้าไปเป็นนกต่อ แต่เขา กลับเห็นทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง”
หลังจากนั้น เขาก็ยิ้มออกมา “ไม่เลว ฉันอยากจะจบงานนี้อย่าง สวยงาม ดูเหมือนว่าครั้งนี้คงต้องเหนื่อยซะแล้ว อย่างไรก็ตาม หญิงสาว คนนี้สวยจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะงานล่ะก็ ฉันต้องจัดการเธอก่อนที่…หึหึ …”
จากนั้นเขาก็กางปีกสีดําที่หลังลอยขึ้น แล้วไม่นานก็หายไปใน ความมืด
ชายคนนั้นไม่ได้รู้ ว่าที่ส่วนบนของหอประชุม มีสองคนกําลังจับตา มองเขาอยู่
ไป๋เจี่ยวเจียวที่กําลังเล่นกับกระบี่ของเธอ แล้วมองฮัวเหนียงลึกลง ไป แล้วพูดว่า “พี่ ชายคนนั้นไล่ตามพวกเขาไปแล้ว”
“อืม พี่รู้” ฮัวเหนียงพยักหน้า “ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะมีพวกทาส แห่งความมืดพวกนี้มาปรากฏตัวที่นี่เยอะขนาดนี้ เทียบกับเมื่อร้อยปี ก่อน จากข้อตกลง ไม่ใช่ว่าพวกทาสแห่งความมืดฝั่ งตะวันตกไม่ สามารถย่างเท้าเข้ามาในดินแดนของประเทศจีนได้ไม่ใช่เหรอ? ทําไม พวกเขาถึงมาปรากฏตัวตอนนี้กัน?”
“พี่ ข้อตกลงนั่นเก่าไปแล้ว พวกเขาไม่สนใจมันอีกแล้ว” ไป๋เจี่ยว เจียวพูด
“นั่นไม่เกี่ยวกัน กฎยังไงก็ต้องเป็นกฎ เมื่อเป็นสมาชิกของโลกฝึก ตน เรามีหน้าที่ต้องรักษากฎนี้” ฮัวเหนียงพูดพร