หู่หลี่ลี่ไม่เคยรู้ว่าพ่อของเธอเป็นใคร เธออยู่กับแม่มาตั้งแต่ยังเด็กในสายตาของเธอ แม่เป็นสาวงามที่น่าตะลึง ความงามของแม่เพียงพอที่จะทำให้ชายที่เห็นเธอมักจะลดฝีเท้าลงยิ่งกว่านั้นแม่ของเธอยังอ่อนโยน อ่อนโยนกว่าหม่าม๊าทุกคนในโลกนี้ เหมือนกับว่าเธอไม่เคยโกรธ ตี หรือ ด่า หู่หลี่ลี่เลย เมื่อหู่หลี่ลี่ทำผิดแม่ของเธอมักจะยิ้มให้เธอ แล้วบอกว่าจะต้องทำยังไงหู่หลี่ลี่คิดเหมือนทุกที ‘หรือหม่าม๊าไม่เคยโกรธฉันเลยนะ?’แม่ของหู่หลี่ลี่ชื่อว่า หู่ชิง เธอเป็นไกด์ให้กับบริษัทท่องเที่ยว แล้วมักจะไม่ค่อยอยู่บ้านหลายวัน ดังนั้นหู่หลี่ลี่จึงต้องอยู่บ้านคนเดียวตั้งแต่เด็ก เธอมักได้รับคำเยินยอจากเพื่อนบ้านว่าเป็นเด็กที่ช่วยเหลือตัวเองได้แต่วันหนึ่ง แม่ของเธอกลับมาจากงานพร้อมเลือดท่วมตัว ทำให้เธอกลัว“ม๊า เกิดอะไรขึ้น?” หู่หลี่ลี่ถามอย่างกังวล นี่เป็นครั้งแรกที่หู่หลี่ลี่รู้สึกกลัวจนหน้าไม่มีสีเลือด หม่าม๊าเป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่เธอมีถ้าหู่ชิงตายเธอก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องมีชีวิตอีกต่อไป“หม่าม๊าไม่เป็นไร” หู่ชิงปลอบลูกสาวของเธอ ๆ กอดหู่หลี่ลี่แล้วยิ้มอย่างอ่อนโยนให้เธอ “หม่าม๊าก็แค่มีแผลถลอกนิดหน่อย”“ม๊า ม๊าบาดเจ็บได้ยังไง?” หู่หลี่ลี่วิ่งไปที่ครัวแล้วกลับมาพร้อมกับมีดสองเล่ม แล้วตะโกนด้วยความโกรธ “ม๊า บอกหนู ใครรังแกม๊า? หนูจะไปสับมันเป็นชิ้น ๆ!”“หลี่ลี่…วางมีดลงก่อน เดี๋ยวจะบาดเจ็บ!” หู่ชิงไม่รู้ว่าจะหัวเรา
