ธอ ก็มีหางสีขาวนุ่ม 7 หางงอกออกมา หางพวกนี้ยาวมาก เมื่อหางทั้ง 7 ขยับ มันก็แทบจะเต็มห้อง“นะ… นี่” หู่หลี่ลี่ตะลึงแทบจะกลายเป็นหินแล้วนั่งลงกับพื้นทันใดนั้นเธอก็จำได้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อนในโรงยิม‘หม่าม๊าของเธอเป็นอสูรจิ้งจอกจริง ๆ?’ หู่หลี่ลี่ถามตัวเอง นี่เป็นเรื่องยากจะจินตนาการ“หลี่ลี่ หม่าม๊าของหนูเป็นจิ้งจอก 7 หาง ดังนั้นจึงมี 7 หาง เหตุผลที่ม๊าไม่แสดงร่างที่แท้จริงจนมาถึงตอนนี้ เพราะว่าลูกยังเด็ก ดังนั้นม๊าเลยผนึกจิตจิ้งจอกไว้ในตัวหนู ตอนนี้หนูเป็นจิ้งจอก 2 หางแล้ว แต่ว่าพลังของหนูยังอ่อนอยู่”“นะ…หนูไม่อยากจะเชื่อ” หู่หลี่ลี่ส่ายหัวอย่างเอาเป็นเอาตายเพราะชื่อของเธอมักจะถูกคนล้อเลียน เรียกเธอว่า ‘จิ้งจอก’ แต่เธอเข้าใจว่านั่นเป็นแค่เรื่องล้อกันเล่น แล้วทำไมตอนนี้ เธอถึงไม่สามารถเชื่อว่าความจริงแล้ว เธอเป็นจิ้งจอกจริง ๆหู่ชิงปล่อยหางเธอลง แล้วบังคับตัวเองให้ยิ้มแล้วพูดว่า “หลี่ลี่หม่าม๊าเป็นหัวหน้านิกายสัตว์อสูร ตอนนี้ นิกายสัตว์อสูรกำลังเผชิญกับวิกฤตที่ไม่เคยมีมาก่อน นั่นเป็นเหตุว่าทำไมม๊าถึงไม่บอกหนูเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้มาก่อน”“นิกายสัตว์อสูร? หัวหน้า?” หู่หลี่ลี่พึมพำกับตัวเอง เธอรู้สึกเหมือนกับกำลังได้ฟังบางอย่างที่ยากจะเข้าใจ แต่ในขณะเดียวกันเธอก็คิดว่าประตูอีกบานของโลกกำลังเปิดอย่างช้า ๆ ตรงหน้าเธอ‘บางที นี่อาจเป็นโลกที่ฉินเฉามา?’ หู่หลี่ลี่ใคร่ครวญแม้ว่า
