ูกฟาดจนทะลุด้วยแรงของฉินเฉาก็ส่งร่างของริว เคนตะทะลุพื้นไป พร้อมกับร่างที่หล่นลงใต้เวทีพร้อมกับประสบการณ์ที่เจ็บปวดพวกผู้ชมทันใดนั้นก็ส่งเสียงกึกก้อง นักเรียนหลายคนยืนขึ้นแล้วปรบมือ การเคลื่อนไหวนี้งดงามมาก ด้วยการเคลื่อนไหวที่ลื่นไหล ฉินเฉาก็สามารถจัดการกับนักเรียนญี่ปุ่นผู้โอหังได้ในการเคลื่อนไหวเดียวคิมวูหวาดกลัวพลางคิดว่า ‘ทำไมการ์ดที่นี่ถึงโหดอย่างนี้?’แต่เพราะว่ามีนักเรียนจีนหลายคน แล้วเพื่อนร่วมชั้นดูอยู่ เขาไม่สามารถถอยได้“ฮ่าห์!” เขาวิ่งเข้าไปสองก้าว จากนั้นกระโดดส่งฟร้อนคิกออกไปเป้าหมายคือหัวของฉินเฉา“นายไม่ควรโดดสูงแบบนั้นนะ” ฉินเฉาส่ายหัว เขาสามารถหลบลูกเตะนี้ได้เพียงแค่เคลื่อนไปด้านข้าง จากนั้นเขายื่นมือไปข้างหลังเพื่อป้องกันหู่หลี่ลี่แล้วพวกจากลูกเตะของคิมวูแต่นักเรียนเกาหลีที่เนรคุณนี้ ฉินเฉายืนอย่างมั่นคงกำหมัดแล้วต่อยเข้าใส่เท้าของคิมวูปัง! หมัดที่ปะทะใส่เป้าหมายพร้อมกับเสียงเหมือนยิงดอกไม้ไฟปัง! หมัดปะทะกับเท้าของคิมวู คิมวูหวังว่าจะเห็นฉากที่ฉินเฉาถูกโยนไปด้านหลังด้วยลูกเตะแต่มันไม่เกิดขึ้น กลับกันร่างของมันกลับลอยไปด้านข้างนับสิบเมตร แล้วร่วงตกเวทีลงบนเก้าอี้แถวหลังที่นักเรียนเกาหลีนั่งอยู่พวกคนดูเงียบ เมื่อเห็นหมัดที่น่าเกรงขามของฉินเฉา ไม่ใช่แค่นักเรียนต่างชาติที่หวาดกลัว แม้แต่นักเรียนในประเทศเขาเองก็พากันตะลึงหมัดที่ทำให้คนลอยไปนับสิบเมตร พระเจ้าชายคนนี้ทำไม
