ฉินเฉากับซูจีพากันเศร้าใจ หลังจากทะยานผ่านลมหนาวมาอย่างยากลำบาก ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงทางเข้าโรงเรียน แต่พวกเขากลับถูกหยุดโดยหน่วยรักษาความปลอดภัยที่ไม่คุ้นหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยนี้ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ของโรงเรียนจริงเครื่องแบบของพวกเขาเป็นสีเทาดำ พร้อมปลอกแขน แล้วโลโก้ที่ติดตรงหน้าอก โลโก้นั้นคือโล่สีฟ้าที่มีคำว่า ‘Blue Shield’ พิมพ์อยู่ใต้ภาพ“เราเป็นการ์ดแล้วอาจารย์ของโรงเรียนนี้ ทำไมพวกนายถึงมาหยุดเรา?” ที่ตรงหน้าฉินเฉามีชายที่สูงกว่า 180 เซน ที่ดูแข็งแกร่งเหมือนตึกสูงยืนอยู่“พวกเราบริษัทรักษาความปลอดภัยโล่สีฟ้า วันนี้ถูกจ้างมาให้ดูแลโรงเรียน ตอนนี้ความปลอดภัยของโรงเรียนอยู่ในความดูแลของเรา”ชายที่มีตารูปสามเหลี่ยมกลับด้านที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉินเฉาพูดอย่างเย็นชา “ยามของโรงเรียนกวงหยวนวันนี้หยุดงานกันหมด ดังนั้นนายกลับบ้านไปซะ สำหรับอาจารย์ท่านนี้ได้โปรดแสดงบัตรประจำตัวให้เราดูด้วย”“ใครจะไปพกบัตรประจำตัวไว้กับตัวได้ทุกวันกันยะ!?” ซูจีรีบตอบกลับ ดูเหมือนว่าข้อตกลงที่ว่าจะถูกจัดการเพราะเรื่องเมื่อวาน เพราะเธออยู่โรงพยาบาลเฝ้าไข้ฉินเฉาตลอดเวลา ระหว่างที่เขาหมดสติไปหนึ่งวันหนึ่งคืน เธอจะไปรู้ถึงสถานการณ์ตอนนี้ได้อย่างไร?“งั้น คุณก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป!”ชายตาสามเหลี่ยมกลับด้านกอดแขนแล้วยืนขวางพวกเขาทั้งคู่“ผมเป็นการ์ดโรงเรียนนี้ นี่บัตรฉันผม วันนี้เวรฉันผม ๆ ต้องการเข้าไป ขอบคุณ” ฉินเฉา
