หละที่เป็นสัตว์ประหลาด” ในที่สุดฝั่งตรงข้ามก็พูด ไม่คาดว่าเขาจะพูดจีนได้อย่างคล่องแคล่ว “สเกลตั้นที่ยิ่งใหญ่มีพลังแห่งความมืด”พร้อมกันนั้นเขายื่นเล็บคม ๆ ออกมา ชี้ไปที่ฉินเฉา แล้วพูดว่า“เมื่อเผชิญหน้ากับความมืด แกกับยัยผู้หญิงสองคนนั้นมีแต่ตายเท่านั้น”“ฉันไม่คิดงั้นนะ” ฉินเฉาพลิกกระเป๋าเสื้อกาวน์ เขาพบว่ามันมีแค่หมากฝรั่งเท่านั้น หลังจากหาบุหรี่แล้วไฟแช็กไม่เจอ เขาทำได้เพียงยักไหล่ “หลังจากหาเรื่องฉัน ฉันคิดว่าแกนั่นแหละที่จะตาย”“จองหอง ไปตายซะ!” หมาป่าคำราม คลานสี่ขาแล้วพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วฉินเฉารีบโดดจากดาดฟ้าทันที เขาทำที่ยึดไว้ที่เท้าก่อนแล้ว แล้วเตะใส่หัวหมาป่าอย่างโหดเหี้ยม“กรรรรร!” หมาป่าคำรามด้วยความเจ็บปวด ร่างของเขาถูกโยนออกแล้วเขาใกล้จะตกจากดาดฟ้า โชคดีที่เขาคว้าที่ยึดไว้ได้หลังจากตกมาสองชั้น“เป็นไปได้ยังไง?!” เขาตะกายขึ้นแล้วมองมาที่ฉินเฉาอย่างเสียขวัญ “มนุษย์มีพลังที่แข็งแกร่งจนน่าหวาดหวั่นอย่างนี้ได้ยังไง!”“เรื่องที่แกคิดไม่ถึงยังมีอีกมากเยอะโว้ย” ฉินเฉารีบพุ่งเข้าใส่เขาทันที หมาป่าตอนนี้รู้แล้วว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉินเฉา ฉะนั้นเขาจึงรีบเลือกทางที่ดีที่สุด นั่นคือหนี!เขาโดดออกจากระเบียง กลิ้งเหมือนลูกบอล จากนั้นชนเข้ากับหน้าต่างตึกฝั่งตรงข้ามพร้อมเสียงชน เขาตกเข้าไปในระเบียงฝั่งตรงข้าม สาวน้อยที่ใส่ชุดโรงพยาบาล ยืนอยู่ที่ระเบียงขณะที่กำลังมองดูสิ่งที่ตกจากฟ้า หมา
