“แค่ให้ชีวิตเจ้ากับข้า” ชายในชุดสีดำยืนตรงข้ามฉินเฉา กระดิ่งสีดำสลักตัวอักษรลอยตรงหน้าของเขา กระดิ่งเคลื่อนไปรอบ ๆ ได้อย่างอิสระเหมือนมีความคิดเป็นของตัวเอง“นายเป็นใคร?” ฉินเฉามึนงงมองชายตรงหน้าด้วยท่าทางตระหนก เพียงแค่ออร่าที่ส่งออกมาก็กดดันร่างกายของฉินเฉาได้แล้ว“ข้าเป็นใครเหรอ? เจ้าถามว่าข้าเป็นใคร?” ชายคนนั้นระเบิดเสียงหัวเราะที่สั่นสะเทือนทั่วชั้นฟ้า “เจ้าคิดถึงข้าหลายครั้งไม่ใช่หรือไง เจ้าไม่รู้ว่าข้าเป็นใครเหรอ? ช่างสนุกจริง ๆ ช่างน่าสนุก”“นายคือหลัวเต๋อ?” ฉินเฉาประหลาดใจ เขามักจะคิดถึงหลัวเต๋อช่วงที่เขาว่างตลอดเวลา แปลก? ทำไมวันนี้ถึงมาคุยกับเขา?เขาความรู้สึกนี้เหมือนได้ครอบครองตุ๊กตายางขณะกำลังมีเซ็กส์กับมันอย่างความสุข ทันใดตุ๊กตาตัวก็พูดได้ขึ้นมา แน่นอนว่าเราจะต้องตกใจเป็นอย่างมากนี่มันประหลาดจริง ๆ“นี่ไม่ใช่เรื่องประหลาดแต่อย่างใด ตอนนี้ข้าเป็นแค่เศษเสี้ยววิญญาณ” หลัวเต๋อจ้องฉินเฉาอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า “ในโลกฝึกตนของปีศาจ ข้าคือเทพปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุด แม้แต่เจ้าที่มีกายาปีศาจ ผู้ที่มีวิญญาณทรงพลัง พร้อมด้วยประคำอาคมของพุทธะ ก็ไม่สามารถทำลายข้าให้สลายไปโดยสมบูรณ์ได้ แต่เพียงแค่เศษเสี้ยววิญญาณที่ข้าเหลืออยู่นี้ ไม่สามารถยึดร่างกายเจ้าได้ อย่างมากที่สุดก็แค่จิตใจ”“มิน่าล่ะ” ทันใดนั้นฉินเฉาก็พูดขึ้น “ปัจจุบัน ฉันเริ่มบ้าคลั่งมากขึ้นเรื่อย ๆ นิสัยเริ่มเปลี่ยนไปจากเดิมมาก”
