รักษาตัวเองได้ เหมือนกับว่าไม่เคยถูกยิงมาก่อน”“ฮ่ะ ๆ ๆ ผมต้องอึดอยู่แล้ว” ฉินเฉาหัวเราะ“ไม่อย่างงั้น จะปกป้องพวกคุณทั้งคู่ได้ยังไง? งานยามนี่มันเสี่ยงชีวิตจริง ๆ เลยแฮะ”ฉินเฉาถอนหายใจ ทันใดนั้นประตูก็เปิดออกซูจีในชุดโค้ตกันลมสีแดง เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ“ฉินเฉา นายฟื้นแล้ว!” เมื่อเห็นฉินเฉานั่งอยู่บนเตียง ซูจีก็พอใจอย่างมาก เธอถลาเข้ามาจับเขาไว้แล้วซบหัวกับอกของเขาอย่างแรง“เจ้างั่ง! นายทำให้ฉันกลัวแทบตาย!” เธอชกหน้าอกฉินเฉาหลายครั้ง รอยกระสุนบนหน้าอกของเขายังรักษาไม่หายดี เขาก็ขบฟันแน่นด้วยความเจ็บปวด“ซูจีเบา ๆ หน่อย เขายังไม่หายดีเลย” หน้าของซูเฟยซีด แอปเปิลที่เธอปอกขาดครึ่ง“ไม่เป็นไรหรอกพี่ อีตานี่แข็งแรงจะตาย ไม่เป็นอะไรหรอก” ซูจีพูด เพื่อยืนยันคำพูดของเธอ เธอชกหน้าอกฉินเฉาอีกสองครั้ง“อย่า อย่าทำแรงนัก!” ซูเฟยพูดอย่างไม่ลังเล“พี่ พี่กลัวอะไร?” ซูจีหันหัวไปแล้วกลอกตาใส่ฉินเฉา “บอกฉันนายเจ็บมั้ย?”“ไม่เจ็บซักนี๊ดดด” เมื่อฉินเฉามองซูจีด้วยสายตาอ่อนโยน เวลาเขาอยู่กับซูเฟยเขาจะรู้สึกหายใจไม่ออก แต่เวลาอยู่ซูจีเขารู้สึกอบอุ่นเมื่อเขากับสาวน้อยอยู่ด้วยกัน เหมือนกับว่าเขาจะไม่รู้สึกถึงความเศร้าซูจีจ้องตาฉินเฉาแล้วพูดว่า “หืม เหมือนสายตาของนายจับผิดปกตินะ บอกมาเดี๋ยวนี้! นายกำลังคิดเรื่องไม่ดีอยู่ใช่มั้ย!?”“ซูจี มาเป็นแฟนกันมั้ย?” ไม่คิดว่า คำพูดในใจของเขา ทันใดนั้นก็ระเบิดออกมาทั้งสามคนที