้าจนเรียบ ไม่นานพวกเขาก็กินอาหารหมด“ขอบคุณสำหรับอาหาร” หลังมื้ออาหาร ซูเฟยยืนขึ้น “นายไปพักเถอะ ฉันจะล้างจานแล้วทำความสะอาดครัวเอง”ภายใต้สายตาตะลึงของฉินเฉา ซูเฟยก็ไปที่ครัว ใส่ถุงมือยางจากนั้นก็เริ่มล้างจาน“คุณทำงานบ้านเป็นด้วยเหรอ?” ความตกใจของฉินเฉาไม่ใช่เล็กๆ เขาไม่อยากจะเชื่อว่าลูกสาวคนโตของครอบครัวเศรษฐีอยากจะล้างจาน“เรื่องง่าย ๆ ” ซูเฟยพูดเสียงเบา “ตอนที่ครอบครัวยังจนอยู่ งานบ้านทั้งหมดฉันกับซูจีเป็นคนทำ ฉันจำได้ตอนที่ฉันหัดทำอาหารครั้งแรก ซูจีทำกระทะไหม้”“ไม่อยากจะเชื่อ!” ทันใดนั้นฉินเฉาก็จำได้ว่า ‘ไม่น่าเมื่อตอนนั้นที่ซูจีละเมอ เธอทำอาหารให้ตัวเองได้’“อื้ม…จริงสิ วันนี้ดึกแล้ว ตอนนี้เจียงตงคงหลับไปแล้ว แล้วฉันก็ไม่อยากกวนเขา แม้ว่าจะด่วนไปหน่อย คืนนี้ฉันค้างที่นี่ได้มั้ย?”
