องของเธอ “เอาเถอะ เรามาซ้อมกันต่อ ไว้ฉันจะเลี้ยงข้าวหลังซ้อมเสร็จ!”“ค่ะ!”พวกหญิงสาวเห็นด้วยแต่ฉินเฉาจะไปรู้ว่าในใจซูจีกำลังคิดอะไรได้ยังไง? เขากลับไปที่สำนักงานเพื่อพักสมอง“ฉินเฉาวันนี้นายมีเวรกลางคืน แต่ถ้านายอยากกลับบ้านเร็ว ฉันจะจัดการให้”ด้วยหนังหน้าที่หนา กระบองไฟฟ้าหวังพยายามเลียตูดฉินเฉา“ไม่เป็นไร ฉันจะอยู่เวรคืนนี้เอง” ฉินเฉาโบกมือแล้วทรุดลงที่โซฟากระบองไฟฟ้าหวังไม่มีความสุข เขารู้สึกว่าแทนที่จะเป็นเลียตูดเขากลับทำได้แค่เลียขา เขาสลายรอยยิ้มแล้วสบถในใจ ฮึ่ม อะไรทำให้แกจองหองขนาดนี้? ไม่ใช่ว่านายเป็นแค่ไอ้หนุ่มหน้าขาว ที่อาศัยผู้หญิงไม่ใช่เหรอ?ฉินเฉาไม่ทานข้าวเที่ยง ดังนั้น เขาจึงใช้เวลาทั้งวันอยู่ในสำนักงานเขาไม่ได้ใช้เวลาไปกับความสับสน เพื่อฆ่าเวลา เขาใช้เวลาศึกษาความสามารถใหม่ฉินเฉายื่นมือออกไป แก้วน˺าที่อยู่บนโต๊ะทันใดนั้นก็ลอยเข้ามาในมือนี่แน่นอนแล้วว่าเป็นความสามารถที่สะดวกมาก“ฉินหลิงอีก 10 วัน นักเรียนแลกเปลี่ยนจะมาถึง การเตรียมการต้อนรับเป็นยังไงบ้าง?”ภายในตึกอำนวยการซูเฟยกำลังยุ่ง บนโต๊ะกองเต็มไปด้วยเอกสาร“ทุกอย่างจัดการไว้แล้วค่ะ” ฉินหลิงที่ยืนถัดจากซูเฟย เธอกำลังจัดเอกสารที่ดำเนินการอยู่ให้กับซูเฟย“ดี เจ้าเมืองใส่ใจกับเรื่องนี้มาก ดังนั้น ฉันไม่อยากให้มีอะไรผิดพลาด” ซูเฟยเซ็นชื่อบนเอกสาร ส่งมันให้ฉินหลิง จากนั้นก็ถอนหายใจ“นี่เป็นเอกสารชุดสุดท้ายแล้ว เธอไปพักได้ ฉั
