นจะกลับไปดูซูจีเหมือนกัน ยัยน้องสาวคนนี้ชอบทำให้พี่สาวเป็นห่วงอยู่เรื่อย”“เอ่อ ผู้อำนวยการซู วันนี้มืดแล้ว คุณรีบกลับจะดีกว่า” ฉินหลิงรับเอกสารแล้วพูดกับเธอด้วยรอยยิ้ม“งั้นก็ขอโทษที่ทำให้เธอต้องทำโอทีอีกแล้วนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ ถึงยังไงมันก็ยังมีโบนัสสำหรับโอทีไม่ใช่เหรอคะ?”ฉินหลิงพูดด้วยรอยยิ้มแม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเธอจะเป็นหัวหน้ากับลูกน้อง แต่พวกเธอก็ทำตัวเหมือนพี่น้อง ซูเฟยรู้สึกเหนื่อยนิด ๆ จริง ๆ เธอหยิบโค้ตจากไม้แขวนแล้วสวมมัน“เอาล่ะ ฉันจะไปแล้ว ถ้าเหนื่อยก็นอนซะ ถ้าหิวก็เรียกพวกที่อยู่ในห้องรักษาความปลอดภัย ให้พวกเขาไปซื้ออาหารให้ ยังไงเธอก็ต้องใช้พวกทึ่มนั้นให้เป็นประโยชน์บ้าง”“ฉันรู้ค่ะ ผู้อำนวยการซู ดูแลตัวเองด้วย”ด้วยร่างกายที่เหนื่อยล้า ซูเฟยออกมาจากตึกอำนวยการแล้วไปที่ลานจอดรถโรงเรียนงานที่โรงเรียนทำให้เธอยุ่ง ขณะที่น้องสาวทำให้เธอเป็นห่วง นี่เป็นเพราะชายคนนั้น ฉินเฉา ผู้ที่ทำให้น้องสาวของเธอหลงผิด! ไม่ ฉันต้องหาทางพาซูจีกลับจิงหยาง ถ้าเธอยังอยู่ที่ซู่หนาน ไม่นานต้องเกิดเรื่องไม่ดีกับเธอแน่ซูเฟยปล่อยให้จินตนาการเตลิด พร้อมกับเดินเข้าไปที่ที่จอดรถชั้นใต้ดิน ก่อนที่เธอจะรู้สึกตัว เธอก็ถูกบางคนชนเข้าซะก่อน“โอ๊ย!” ซูเฟยรู้สึกเหมือนเธอชนกับกำแพงแล้วแทบล้มลงกับพื้นแต่ทันใดนั้นก็มีร่าง ๆ หนึ่ง ยื่นแขนมากอดเอวเธอไว้ เขาดึงเธอไปไว้ในอ้อมแขน“ว้าย!” กลิ่นที่เข้มข้นของผู้ชายโชย
