ต่ฉันก็ยังอยากให้นายอยู่ห่าง ๆ คุณหนูรองอยู่ดี”“ทำไมนายถึงดื้ออย่างนี้นะ!” ฉินเฉาวางเท้าถัดจากเมอร์ซิเดส ทำให้เจียงตงกลัวจนสั่น“พี่ใหญ่ ได้โปรดอย่าเตะอีกเลย ค่าซ่อมรถคันนี้แพงมาก!”“ใครจะเตะกัน? รีบพาฉันกลับได้แล้ว ฉันต้องกลับไปทำงาน”“เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้เป็นเพราะว่าฉัน ทำไมไม่ให้ฉันเลี้ยงขอโทษนายล่ะ? แต่ฉันจะจำตานายไว้ ถ้านายกล้าใช้กำลังกับคุณหนูรองล่ะก็ฉันจะใช้ชีวิตของฉันเพื่อหยุดนายให้ได้”“เอาล่ะ ได้ ได้ จากนี้ไปฉันจะเรียกนายว่าพี่ใหญ่ โอเค๊? ตอนนี้เรื่องเลี้ยง ไปที่โรงแรมแอนโทนี่กินอาหารฝรั่งเศสกัน”“นี่….ฉันเหลือเงินเดือนแค่สองวัน…”“หะ! ด้วยท่าทางยิ่งใหญ่ของพ่อบ้านตระกูลซู นายยังแกล้งทำตัวจนต่อหน้าฉัน? งั้น ที่ไหนที่นายจะพาฉันไปกิน?”“เนื้อย่างข้างถนน ในถนนตะวันออก….”“……”ฉินเฉาพูดไม่ออกกับชายชุดสูทคนนี้ เจียงตงขับเมอซิเดสเบนซ์E300 แต่หลังจากที่เขาคิดดู เขาก็คิดว่าไม่เป็นไรถ้าพวกเขาจะไปกินที่ร้านข้างทาง เพราะว่าความรู้เรื่องอาหารฝรั่งเศสเขามีอย่างจำกัดแต่ในตอนนี้ มือถือในกระเป๋าเสื้อทันใดนั้นก็ดังขึ้น“ฮัลโหล นั่นใคร?”“พี่ฉินเฉา ผมเอง!” เสียงของผู้ชายเลี่ยน ๆ ดังออกมาจากมือถือมันเป็นเสียงของเฉินหยิงหยาง “ผมแอบตามซุนเสี่ยวเฟิงมา ตอนนี้ เมื่อเขากำลังเข้าเรียนอยู่ อยู่ดี ๆ เขาก็ออกมาจากห้องเรียน จากนั้นเขาก็มุ่งไปที่โรงยิม ที่ชมรมเต้นกำลังซ้อมอยู่”“หยุดเขาไว้ ฉันจะไปให้เร็วที่สุด”
