ะบัดมือจางลี่ผู้ที่ยังอยู่ห่างจากเขานับสิบเมตร ทันใดนั้นก็ปลิวออกไปอีกครั้งยามทั้งสองกลายเป็นโง่งม พวกเขาคิดว่า ‘นี่มันอะไร? เวทมนตร์งั้นเหรอ?’ขณะที่พวกเขายังคงสับสนอยู่ ซุนเสี่ยวเฟิงรีบขยับไปด้านข้าง แล้ววิ่งเข้าไปที่โรงยิม ที่ชมรมเต้นซ้อมอยู่ เฉินหยิงหยางไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย แขนแล้วขาไม่ยืดหยุ่น ดังนั้นเขาจึงทำได้แค่มองดูซุนเสี่ยวเฟิงวิ่งจากไปโดยไม่คำนึงถึงความจริงที่ร่างกายยังเจ็บอยู่ ทันใดนั้นจางลี่ก็ลุกขึ้นจากพื้นแล้วไล่ตามซุนเสี่ยวเฟิงไปการวิ่งของซุนเสี่ยวเฟิงนั่นเร็วเหมือนกับพวกนักกีฬา ชั่วพริบตาเขาก็มาถึงทางเข้าโรงยิมปัง! เขาสะบัดมือ เหมือนกับเตะ ประตูถูกผลักไปด้านข้างอย่างแรงข้างใน สมาชิกหญิงของชมรม ที่กำลังซ้อมเต้นอยู่ มองมาที่ประธานของพวกเธออย่างงุนงง‘ทำไมวันนี้ประธานดูแปลก ๆ?’ พวกเธอคิด“ไปตายซะ…” ทันใดนั้นซุนเสี่ยวเฟิงก็ตะโกนออกมา เขายื่นมือออกมาแล้วชี้ไปที่ซูจี เขาพยายามควบคุมอุปกรณ์กีฬาที่มีน˺าหนักหลายอันเพื่อทุบเข้าใส่ร่างของหญิงสาวคนนี้ในตอนนี้เอง จางลี่ก็มากอดเขาจากข้างหลัง ทำให้ทั้งจางลี่แล้วเจ้าสัตว์ร้ายนี้ล้มลงกับพื้น“แกถูกผีร้ายเข้าสิงหรือไง?” หลังจากที่เหวี่ยงซุนเสี่ยวเฟิงลงกับพื้นได้อย่างไม่คาดคิด จางลี่ก็ขึ้นคร่อมหลังซุนเสี่ยวเฟิง แล้วกดเขาไว้กับพื้น“อ้ากกก!” ตอนนี้ ซุนเสี่ยวเฟิงไม่เหมือนเมื่อก่อนที่สง่างาม เขาบ้าคลั่งคล้ายกับสัตว์ป่า แล้วมีพลังขนาดใหญ่ระเบ
