่ะ ไม่น่าล่ะ” ทันใดนั้นตาของฉินเฉาก็เบิกกว้าง เขาจำได้ว่าวันที่เขาไปดูซูจีซ้อมเต้นที่โรงยิม วันนั้นอยู่ ๆ ชั้นวางของก็ตกลงมาแล้วซูจีก็รอดอย่างหวุดหวิด“ฉันรู้แล้ว!” เขาร้องออกมาแล้วกระโดดลงจากเตียง “วันนั้นที่โรงยิม เขาต้องใช้ให้ผีเข้าสิงหนึ่งในนักเรียน จากนั้นเขาก็ใช้ความสามารถของผีกราชากชั้นให้ตกลงมา วันนั้นฉันถูกโจวเต๋อตบตาโดยสิ้นเชิง”“ความสามารถในการสังหารของนิกายหยานโล่ว สุดยอดจริง ๆไม่มีมนุษย์ธรรมดาคนไหนที่จะต่อต้านได้”“แต่ว่าถ้าใช้คาถาฆ่ามนุษย์ พวกเขาจะไม่ถูกสวรรค์ลงทัณฑ์เหรอ?” ฉินเฉาอดถามออกมาไม่ได้“นั้นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไม นิกายหยานโล่วปัจจุบันถึงมีสภาพอย่างนี้” โรซี่ยักไหล่ “พวกศิษย์ของพวกเขาไม่สามารถเข้าสู้ขั้นสร้างรากฐานได้ ดังนั้นพวกเขาจึงเพลิดเพลินกับการใช้ชีวิตเยี่ยงมนุษย์ผลลัพธ์คือนิกายของพวกเขาแทบไม่มีผู้เชี่ยวชาญอยู่เลย เท่าที่ฉันรู้มาพวกเขามีแค่ผู้เชี่ยวชาญขั้นหวนคืนสู่จุดกำเนิด แค่คนเดียว ซึ่งนั่นเป็นผู้นำของพวกเขา”“ขอคิดแป๊บหนึ่งนะ วันนั้นนักเรียนคนไหนลงมือกับฉันหว่า” ฉินเฉาอยู่ในห้วงความคิด เขากำลังคิดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโรงยิมวันนั้นคนที่ไม่มีอะไรทำมีสองคน เขาแล้วก็…ใช่แล้ว! อีกคนคือประธานซุนนั่นเอง!“ซุนเสี่ยวเฟิง!” ฉินเฉาขบฟัน “ฉันไม่คิดเลยว่าจะเป็นนาย!”“ดูท่าทางโมโหของนายสิ” โรซี่หัวเราะ แล้วพูดว่า “เมื่อผู้คนถูกวิญญาณสิงสู่พวกเขาหรือเธอจะสูญเสียค
