สีครามเข้าไป ในตอนนี้เอง สีหน้าของโจวเต๋อกลายเป็นน่ากลัวอย่างมาก ชั้นของเปลวไฟเหมือนกับปรากฏบนผิวหนัง ในขณะเดียวกัน จากที่เขาปกติสูง 180 เซน ก็เพิ่มเป็น 190 เซนเปลวไฟสีครามก็ลุกโชนในตาเขา“วิญญาณหยินเข้าสิง…” ซูจีกระซิบอยู่ข้างหลังฉินเฉาเตือนเขา“ระวังด้วย แม้นี่จะเป็นวิชาเบื้องต้นของนิกายหยานโล่ว แต่มันก็ผิดปกติเล็กน้อย”ระหว่างที่เธอพูด โจวเต๋อที่ถูกวิญญาณหยินเข้าสิงเปล่งเสียงร้องโหยหวนผ่านอากาศออกมา ขณะเดียวกันพร้อมกับเสียงโหยหวนร่างกายของโจวเต๋อก็ตัดระยะนับสิบเมตรมาโผล่ตรงหน้าของฉินเฉาเล็บสีดำงอกออกมาจากนิ้ว ตัดกับมือสีขาวเหมือนหยกเขาฟาดฝ่ามือใส่ฉินเฉาอีกครั้ง พลังของฝ่ามือนี้แตกต่างจากฝ่ามือก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง ครั้งนี้ ฝ่ามือมีเสียงระเบิดอากาศตามมาด้วย“ดี!” กระตุ้นความกล้า ฉินเฉาทันใดนั้นก็เข้าสู่ร่างปีศาจ แขนปกคลุมไว้ด้วยเกล็ดสีดำ จากนั้นเขาก็เคลื่อนไปข้างหน้าอย่างแรง ตามมาด้วยพื้นที่สั่นสะเทือน ขณะเดียวกัน เขาก็ต่อยหมัดขวาออกไป จากนั้นก็ใช้กำลังทั้งหมด เข้าปะทะกับฝ่ามือของโจวเต๋อด้วยหมัดตูม!เปรี้ยง! หมัดแล้วฝ่ามือปะทะกัน คลื่นอากาศถูกปล่อยออกมาเป็นวงกลม พลังที่ป่าเถื่อนทะลุผ่านร้านอาหารไปครึ่งหนึ่ง หน้าต่างที่อยู่ใกล้ ๆ ไม่อาจรับพลังที่มากอย่างนั้นได้ ก็แตกหักแล้วปล่อยให้ลมหนาวพัดเข้ามาในห้องร่างของฉินเฉาถูกผลักถอยมา 3 ก้าว ก่อนที่เขาจะหยุดตัวเอง ทิ้งรอยเท้า 3 รอยไว้บนพื้นแต่
