ม นายไม่เข้าใจ นี่แหละวัยรุ่น!”ภายหลัง เมื่อคิดถึงเหตุการณ์นี้ ฉินเฉาทำได้แค่ยักไหล่ แล้วสูบบุหรี่ต่อ ขณะที่พิงกับประตูสำนักงานรักษาความปลอดภัย เร็ว ๆ นี้เขามักจะต้องการบุหรี่เป็นอย่างมาก ความกระหายไม่สามารถควบคุมได้จริง ๆแล้ว ภายใต้การกดขี่ของกระบองไฟฟ้าหวัง ยามไม่ได้รับอนุญาตให้สูบบุหรี่ขณะทำงาน แต่ฉินเฉาเป็นข้อยกเว้น“ดีมาก นายมักจะมาซ่อนที่นี่เพื่อสูบบุหรี่!” สาวสวยที่ใส่เสื้อโค้ตพร้อมกับเชิ้ตสีขาวแล้วกางเกงยีนสีน˺าเงิน ก็ปรากฏตัวขึ้น เท้าสะเอวแล้วยืนอยู่ตรงหน้าฉินเฉา“ฮึ่มฮึ่ม ฉันจะไปฟ้องผู้อำนวยการซูให้ตัดเงินเดือนนาย! ถ้าไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น นายต้องเลี้ยงข้าวฉัน!”“เพื่อนนักเรียน หู่หลี่ลี่” ฉินเฉาคีบบุหรี่ไว้ในมือ มองดูสาวน้อยที่หุนหันตรงหน้าเขาแล้วพูดว่า “ฉันเพิ่งมาทำงานได้ไม่กี่วัน ดังนั้นเงินเดือนเดือนแรกยังไม่ได้เลย แล้วฉันจะไปเลี้ยงข้าวเธอได้ยังไง”“ฉันไม่สน ไม่งั้นฉันจะไปรายงานกระบองไฟฟ้าหวัง” หูหลี่ลี่ยังคงก่อกวนเขาต่อไป“งั้นก็ไปสิ ยัยเด็กเลี้ยงแกะ” ฉินเฉาไม่สนใจ “เลี้ยวซ้ายเข้าไปในสำนักงานรักษาความปลอดภัย ห้องแรกใหญ่ ๆ นั่นล่ะห้องเขา ยังไงก็ตาม อย่าลืมเคาะประตู หัวหน้าหน่วยของเรามักจะอยู่ในห้อง ผจญภัยกับหัวหน้าทีมของพวกเรา”“หยุด! ฉันไม่ไปแล้ว!” ทันใดนั้นสาวน้อยก็เปลี่ยนโทนเสียง “นายต้องเลี้ยงข้าวฉัน!”“พอได้แล้ว หลี่ลี่อย่าทำตัวน่ารำคาญ” ในตอนนี้เอง เสียงที่อ่อนนุ่มขอ
