กออกไปจากที่นี่ได้!”โล่วเห่าวางกระดาษแผ่นหนึ่งลงตรงหน้าฉินเฉา แล้วพูดว่า “แกพยายามฆ่านางจางขุ่ยหลันโดยไตร่ตรองไว้แล้ว พยานแล้วหลักฐานล้วนถูกพวกเราตรวจสอบแล้ว ข้ออ้างของแกไร้ผล เพราะงั้น ฉันจะถามแก แกเกี่ยวข้องกับคดี 13 ตุลามั้ย? เราสืบมาแล้วว่าแกมีเรื่องกับฟางหัว แล้วครั้งนั้นแกยังทำร้ายเขาในโรงเรียน! สารภาพมา คดีนี้แกเป็นคนทำใช่มั้ย?”“สหาย นายสูบบุหรี่มั้ย?” ฉินเฉาขมวดคิ้วเล็ก ๆ แต่เขาฉลาดที่จะซ่อนมันไว้ ขณะที่มืออีกข้างทำสัญญาณสูบบุหรี่ให้โล่วเห่าในหัวของฉินเฉากำลังหมุน ไม่คิดว่าโล่วเห่าจะสงสัยว่าเขาเกี่ยวข้องกับคดี 13 ตุลา หรือว่าเขาจำฉัน? แต่เมื่อดูดี ๆแล้ว เหมือนจะไม่ใช่ บางทีเจ้าตำรวจนี่คงพยายามจะโกงเขาโดยสาดโคลนใส่กางเกงมันต้องเป็นอย่างนั้นแน่เลยหลังจากที่ขบคิด ฉินเฉาปิดซ่อนความรู้สึก แล้วมองอย่างใจเย็นไปที่โล่วเห่า“ถ้าแกไม่สารภาพ แกไม่ได้รับอนุญาตให้สูบบุหรี่ หรือแม้กระทั่งกินน˺าก็ห้าม”“นี่ไม่มากเกินไปเหรอ”“เราไม่จำเป็นต้องปฏิบัติกับฆาตกรอย่างแกเหมือนคนอื่น” โล่วเห่านั่งลงอีกครั้ง เขาเอาบุหรี่จงหัวออกมาแล้วสูบมันอย่างดุร้าย“งั้นก็คงไม่ต้องสนอะไรแล้ว” ต่อหน้าโล่วเห่าที่มีท่าทางเย็นชา ฉินเฉาดึงมือออกจากกัน พร้อมกับเสียง ‘แกร๊ก’ กุญแจมือที่ล็อกเขากับฮีตเตอร์ขาดออกมาแล้วห้อยต่องแต่งอยู่บนข้อมือของฉินเฉา เขาใช้แรงกราชากมันออกจากกันได้อย่างน่าตกใจมือของฉินเฉาดึงเอาบุหรี่แม่น˺าแดง
