ทุกเช้าฉินเฉามีสองสิ่งที่ต้องทำ หนึ่งคือทำอาหารให้ซูจี อีกสิ่งคือส่งซูจีไปทำงานถ้าเขาอยู่คนเดียว ในตอนเช้าเขาแค่ใส่น˺าร้อนลงถ้วยบะหมี่หรือไม่เขาก็แค่กินมันดิบ ๆ ขณะที่ไปทำงาน แต่ตอนนี้ เขามีปากท้องที่ต้องเลี้ยงดูเพิ่มขึ้นมา แม้มันจะจุกจิก แต่ฉินเฉาก็ไม่มีทางเลือก เขาทำได้แค่ตื่นให้เช้าหน่อยเพื่อเตรียมโจ๊กให้กับซูจีฉินเฉาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไม่รู้สึกรำคาญกับการที่ต้องยุ่งในตอนเช้าที่จริงแล้ว เขากลับรู้สึกพอใจอย่างอธิบายไม่ถูก หรือบางทีเขาอาจเป็นพวกชอบความเจ็บปวด? นี่ทำให้ฉินเฉารู้สึกสับสนจริง ๆหลังจากที่กินอาหารเช้าในบรรยากาศแปลก ๆ พวกเขาทั้งคู่ก็เตรียมตัวเพื่อออกไปทำงาน แล้วเมื่อซูจีออกไปจากห้อง เธอเห็นหวางหยาน แต่งตัวในชุดชั้นในระบายความร้อน เธอมองมาที่ซูจีด้วยความรู้สึกกลัวที่ยังเหลืออยู่ แต่ไม่ได้พูดอะไรครั้งก่อน เมื่อเธอสวนกลับคำสบประมาท เธอเสียหน้าของเธอต่อหน้าผู้คนที่อาศัยอยู่ในอพาร์ทเม้นท์แห่งนี้แม้ว่าตอนนี้เธอจะโกรธอยู่ แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะคุกคามหญิงสาวที่โหดเหี้ยมนางนี้อีกครั้งแต่ซูจีกลับมองยั่วหวางหยานผู้ที่รีบเอาขยะไปทิ้ง แล้วรีบกลับเข้าบ้านอย่างรวดเร็วท่าทางรีบร้อนของเขาทำให้ซูจีหัวเราะคิกคักเสียงดัง จากนั้นฉินเฉาก็ออกมาจากห้องพร้อมกับแต่งตัวเรียบร้อยแล้วจากนั้นประตูห้องตรงข้ามก็เปิดออก หลี่นาก้าวออกมาจากประตูอย่างประหลาดใจเธอสังเกตว่าซูจีคนนั้นออกมาจากห้องของฉินเฉาอีกคร
