ั้งแล้วดวงตาคู่สวยของเธอเต็มไปด้วยความตกใจแล้วขมขื่น“พี่ซูจี? พี่ฉินเฉา? ทำไมพวกพี่สองคนอยู่ด้วยกันอีกแล้ว”“หลี่นา ให้พี่แนะนำให้นะ นี่เพื่อนร่วมห้องของพี่” ฉินเฉาชี้ไปที่ซูจีแล้วพูดว่า “เออ…จริงสิ พี่มีเรื่องต้องบอกเธอเกี่ยวกับการพบผู้ปกครองเมื่อวาน เธอว่างเมื่อไหร่ก็บอกพี่นะ”“อะไรคะ? มันเรื่องอะไรคะ?” ในตอนนี้เอง แม่ของหลี่นา ซูเม่ย ก็เดินออกมาจากห้องมองพวกเขาทั้งสามแล้วถาม“เอิ่ม… ไม่มีอะไรหรอก พี่จะบอกเราว่ารีบ ๆ ไปโรงเรียนซะนะ”ฉินเฉารีบโบกมือ กลัวว่าซูเม่ยจะรู้เรื่องงานพบผู้ปกครองเมื่อวาน“นี่เสี่ยวฉิน แฟนเธอเหรอ?” หญิงวัยกลางคนอย่างซูเม่ยสนใจในเรื่องซุบซิบนินทาอย่างมาก “ไปหาผู้หญิงสวยขนาดนี้มาจากไหนเนี่ย”“แหม ขอบคุณที่ชมครับ พี่สาวซู” เหมือนกับลูกนอกสมรสที่ได้รับประโยชน์เล็กน้อย ฉินเฉาลูบจมูกตัวเอง แล้วแสดงรอยยิ้มอย่างพอใจ ซูจีที่อยู่ด้านข้างหยิกเขาแล้วต้องการจะอธิบาย แต่เมื่อเธอเห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจของหลี่นา เธอก็ปรับน˺าเสียงของเธอ“พี่สาวซู!” ทันใดนั้นซูจีก็พูดขึ้นมา “ฉันได้ยินฉินเฉาพูดเกี่ยวกับคุณว่าคุณเป็นคุณแม่ที่สวยจริง ๆ ฉันจะเข้ามาอยู่ที่นี่ด้วย เราสองคนน่าสนิทสนมกันให้มากกว่านี้ เพราะไหน ๆ ในอนาคตพวกเราก็จะได้เป็นเพื่อนบ้านกัน!”“ได้ ๆ ไว้คุยกันนะ!” ซูเม่ยยิ้มเหมือนดอกไม้ที่เบ่งบาน ตราบที่เจ้าเด็กนี่ไม่มายุ่งกับลูกสาวของเธอ ๆ ก็ไม่สนใจว่าเขาจะเลือกใครเป็นแฟน
