ต่อให้เขาพาโจลิน ช่าย มานั่นก็ไม่ใช่ปัญหาของเธอ“เร็วเข้า เรากำลังจะไปทำงานสาย!” ซูจีดึงแขนฉินเฉาแล้วกระซิบข้างหู “วันนี้นายต้องปั่นให้เร็วหน่อย ถ้าเราไปสาย นายต้องโดนตัดเงินเดือน”“ไม่มีปัญหา ฉันรับประกันได้เลย ว่าเราจะไปถึงตรงเวลาแน่นอน!”ฉินเฉาพยักหน้าแล้วเดินลงบันไดไปกับซูจีเพื่อไปเอาจักรยานตลอดเวลาหลี่นาได้แต่ดูพวกเขาด้วยความรู้สึกขมขื่นที่ซ่อนเอาไว้ นี่มันสุดจะทนจริง ๆ“นานา รีบไปโรงเรียนได้แล้ว!” ซูเม่ยลูบลูกสาวเธอแล้วพูด “หรือว่าลูกจะไปสาย”“หนูรู้ค่ะ แม่” หลี่นาบุ้ยปาก จากนั้นสะพายกระเป๋าเดินลงบันไดไป เมื่อมองดูหลังของลูกสาว ทันใดนั้นซูเม่ยก็ถอนหายใจแล้วพึมพำ“นานา หนูยังมีทางที่ต้องไปอีกไกล”เมื่อไหร่กันที่แม่จะไม่รู้จิตใจของลูกสาวตัวเอง? แต่ซูเม่ยเป็นประเภทมุ่งมั่น เธออดทนตลอดเวลา เพื่อให้ลูกสาวของเธอมีอนาคตที่ดีแม้ว่าฉินเฉาจะเป็นคนดี แต่เขาจนยิ่งกว่านั้นหลี่นายังเด็ก เธออายุแค่ 16 ปีเอง มันยังมีถนนทอดยาวสำหรับตัวเธอ บางทีเมื่อเธอเรียนจบจากมหาวิทยาลัย อาจจะมีลูกชายจากครอบครัวที่ร˹ารวยมาชอบนานา แต่งงานกับเธอแล้วจากนั้นพวกเขาจะใช้ชีวิตที่มีความสุขด้วยกันเพราะฉะนั้นซูเม่ยจึงไม่ปล่อยให้หลี่นามีปฏิสัมพันธ์กับฉินเฉาโดยไม่รู้ว่าในใจซูเม่ยกำลังคิดอะไร ฉินเฉากำลังปั่นจักรยานบนถนนมุ่งหน้าไปชานเมืองขณะที่มีซูจีซ้อนท้าย ตอนนี้เมืองซู่หนานเพิ่งตื่นจากการหลับใหล ผู้คนส่วนมากกำลังยุ่งกับการเต
