พลังธาตุที่แท้จริงของซูจี แล่นเข้าสู่เส้นเลือดของฉินเฉาอย่างต่อเนื่อง ไม่นานฉินเฉาก็สัมผัสถึงตัวตน แล้วไม่นานร่างก็ถูกดึงเข้าสู่ต่างโลกนั้นในโลกนี้มีเพียงสีขาวที่แผ่ขยายกว้างออกไป เมื่อฉินเฉามาถึงที่นี่เขาพบว่าร่างกายมาไม่ครบส่วน มือแล้วเท้าไม่ได้ตามมาด้วย“สงบจิตใจลงแล้วจินตนาการอย่างช้า ๆ ” น˺าเสียงที่มีความสุขของซูจีลอยผ่านเข้ามาในโลกวิญญาณของฉินเฉาอย่างง่ายดาย “นี่เป็นจักรวาลเล็ก ๆ ของนาย พยายามคิดอะไรบางอย่างไม่ว่านายจะคิดอะไร มันจะปรากฏตรงหน้านาย”“จินตนาการบางสิ่ง?” ฉินเฉาอยากจะเกาหัวตัวเอง แต่ก็พบว่าตัวเองไม่มีมือแล้วเท้า คิดเกี่ยวกับมือแล้วเท้าเป็นไง? ฉินเฉาคิดชั่วขณะตอนนี้เอง เขาพบว่ามือแล้วเท้าค่อย ๆ ถูกสร้างแล้วปรากฏในจักรวาลนี้อย่างช้า ๆ“ฮ่า น่าสนุก!” ฉินเฉารู้สึกสนใจอย่างมาก แล้วจากนั้น เขาก็คิดออกมา เศษเสี้ยววิญญาณที่เหลืออยู่ของหลัวเต๋อที่ยังคงอยู่ในร่างกายรูปร่างที่แท้จริงของเทพปีศาจที่ยิ่งใหญ่นี้เป็นยังไง?ฉินเฉาครุ่นคิด เมฆสีดำแผ่ขยายออกไป จากนั้นก็เริ่มสะสมเพิ่มพูนในจักรวาลเล็ก ๆ แห่งนี้ เมฆสีดำนี้ปกคลุมทั่วท้องฟ้า ไม่มีแม้แต่แสงสักเส้นจะลอดผ่านมา“หรือว่าเสี้ยววิญญาณของหลัวเต๋อ จะอยู่บนเมฆนั่น?” ฉินเฉาอยากจะบินขึ้นไป ตอนนี้เองได้มีแสงสว่างจาง ๆ โผล่ออกมาจากเมฆนั่น ตามมาด้วยสายฟ้าสีดำเส้นหนา แล้วฟาดเข้าใส่ร่างกายฉินเฉาโดยตรง“อ๊าก!” ฉินเฉารู้สึกว่าทั่วทั้งร่างถูกเข็ม
