เล็ก ๆ นับพันแทงใส่ ความรับรู้ทั้งหมดถูกผลักออกจากจักรวาลเล็ก ๆ นี้ แล้วกลับเข้าสู่โลกความจริง“ฉินเฉา? เกิดอะไรขึ้น?” เมื่อเห็นฉินเฉาเลือดไหลออกมาทั่วทวารทั้ง 7 ซูจีรู้สึกกลัว เธอรีบดึงพลังของเธอกลับมาแล้วตรวจดูอาการบาดเจ็บของฉินเฉา“ไม่เป็นไร” ความเจ็บปวดที่น่าหวาดกลัวหายไปจากร่างกายของฉินเฉาอย่างรวดเร็ว เขาพยายามโบกมือแล้วพูดว่า “ฉันถูกบังคับให้กลับออกมาหลังจากถูกสายฟ้าสีดำฟาดใส่”“สายฟ้าสีดำ? อะไรกันแน่ที่นายอยากจะเห็นในที่แห่งนั้น?” ซูจีรีบถาม“ฉันแค่ต้องการจะเห็น รูปร่างที่แท้จริงของเทพปีศาจหลัวเต๋อที่อยู่ในร่างกายของฉันก็เท่านั้นเอง แต่ผลลัพธ์กลับเป็นฉันถูกผลักออกมาจากจักรวาลเล็ก ๆ นั่น”“นายมันบื้อไง!” ซูจีดีดหน้าผากฉินเฉา แล้วพูดอย่างโกรธ ๆ ว่า“นายอยู่แค่ขั้นหลอมลมปราณ วิญญาณปีศาจ ยังไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต˹า ไม่คิดว่านายจะเข้าไปในเขตแดนของเทพปีศาจหลัวเต๋อ! สายฟ้าเหล่านั้นสามารถทำลายวิญญาณของนายได้อย่างง่าย ๆ ทำให้วิญญาณของนายหายไปได้อย่างสิ้นเชิง!”“น่ากลัวขนาดนั้นเชียว?” เมื่อคิดกลับไปถึงประสบการณ์ตอนนั้นทำให้ฉินเฉากระดูกสันหลังเย็นเฉียบ “อืม นี่ฉันเข้าสู่ขั้นกำเนิดจิตแล้วหรือยัง?”“สำเร็จกับก้นน่ะสิ!” ซูจีกลอกตา “นั่นเป็นแค่ขั้นแรก นายต้องคิดอะไรง่าย ๆ ก่อน อย่างเช่นพวกโต๊ะ เก้าอี้ หรืออะไรสักอย่าง”“ถ้าฉันคิดอะไรเล็ก ๆ แบบนั้น งั้นฉันจะสำเร็จอะไรที่ยิ่งใหญ่ในอนาคตได้ยังไง!” ฉิ
