รุ่งอรุณวันถัดมา จ้าวหนิงควบม้ามาถึงเขาหลานเทียน แม้เคยเหยียบย่างขุนเขาแห่งนี้หลายครา ทว่าล้วนเพื่อตรวจตราไร่สมุนไพรของตระกูล การมาเยือน ‘เหมืองผลึกม่วง’ ถือเป็นครั้งแรก
อดีตขุมทรัพย์หลักของตระกูลหลิวแห่งนี้ แม้ไม่ได้ใหญ่โตโอ่อ่า มีคนงานเพียงพันเศษ ทว่าผลึกม่วงที่ขุดทะลวงขึ้นมาจากใต้ดินกลับมีมูลค่าล้ำเลิศมหาศาล ไม่อาจประเมินค่าเป็นเม็ดเงิน
สิ่งปลูกสร้างในเขตเหมืองจึงถูกตระเตรียมการป้องกันไว้อย่างแน่นหนา กำแพงศิลา หอเกาทัณฑ์ และคูเมืองล้วนตั้งตระหง่าน มองดูไม่ต่างจากป้อมค่ายทหารที่รัดกุมไร้ช่องโหว่
ยามปกติ สถานที่แห่งนี้ไม่เพียงมีกองกำลังส่วนตัวของตระกูลหลิวอารักขา ทว่ายังมีผู้บำเพ็ญเพียร ‘ระดับวิญญาณต้นกำเนิด’ หลายขุนพลประจำการ หากผู้ใดสุ่มสี่สุ่มห้าล่วงล้ำโดยมิใช่คนของพวกมัน สถานเบาย่อมโดนซ้อมปางตาย สถานหนักถึงขั้นทิ้งศพไว้ที่นี่
ณ ไหล่เขา จ้าวหนิงทอดสายตามองประตูป้อมตระหง่านเบื้องหน้าด้วยอารมณ์ปลอดโปร่ง นับแต่วินาทีนี้ ขุมทรัพย์แห่งนี้ตกเป็นของตระกูลจ้าว ธงทิวบนกำแพงผลัดเปลี่ยนสี ยอดฝีมือตระกูลจ้าวเข้ายึดกุมการป้องกันป้อมค่ายเบ็ดเสร็จเด็ดขาด
จ้าวหนิงก้าวผ่านประตูหินโดยมีคนในตระกูลนำทาง ปราดแรกที่ปะท
