เมื่อทั้งสองฝั่งได้ตกลงที่จะแข่งแบบตัวต่อตัว หวู่ปินจ้องฉินเฉาที่อยู่ตรงข้าม ด้วยรอยยิ้มที่ลำพองกับสายตาแอบแฝงปัจจัยสำคัญในการเล่นบาสคือความสูง ความแตกต่างระหว่างความสูงของฉินเฉาที่ 178 ซึ่งความสูงระดับนี้ถือว่าไม่น้อย หากคิดแค่ความสูงอย่างเดียว เขาได้เปรียบอย่างแน่นอนยิ่งกว่านั้นเขายังเล่นบาสกับพวกนักกีฬาทีมจังหวัดตั้งแต่เด็กดังนั้นความสามารถจึงถือว่าพิเศษ ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อไม่ให้เขาเป็นนักบาสอาชีพ เขาคงกลายเป็นหนึ่งในนักกีฬาตัวแทนเมืองซูโจวไปแล้วพ่ออยากให้เขาโฟกัสไปที่เรื่องเรียน พอเขาเข้าเรียนมหาลัยดี ๆจบออกมาจะได้ทำงานที่สำนักงานการศึกษา แม้ว่าเขาจะไม่ชอบการจัดการแบบนี้ แต่สำหรับเด็กอย่างเขา อนาคตของพวกเขาถูกจัดการโดยพ่อแม่ถึงอย่างนั้นพ่อก็ไม่ได้ห้ามไม่ให้เขาเล่นบาส เพียงแค่ให้เป็นกิจกรรมยามว่าง แต่ไม่สามารถเป็นนักกีฬาอาชีพได้ข้อห้ามพวกนี้ไม่สามารถซ่อนความสามารถทางบาสได้ เซลล์ประสาทตื่นตัวทุกครั้งที่เขาเล่น เขามักจะดึงดูดความสนใจของเหล่าเด็กสาวจำนวนมากเมื่อไหร่ก็ตามที่หวู่ปินเล่นบาส จะมีกลุ่มเด็กสาวตามมาเชียร์ข้างสนามตลอด โชคไม่ดี ไม่มีสักคนที่เข้าตาเขาครูพละก็เข้ามาร่วมสนุกด้วย ในจุดนี้การดวลหนึ่งต่อหนึ่ง สามารถนับเป็นการแข่งขันได้ ดังนั้นครูสามารถช่วยเหลือได้ เขายืนอยู่ที่กลางสนาม นำบอลไปกับเขา เกมจะเริ่มเมื่อเขาโยนบอลขึ้นไปเทียบกับหวู่ปินแล้วท่าทางของฉินเฉาดูผ่อนคลายกว่ามาก เ