อออกมาแล้วหยิกแก้มหลี่นา “ไม่ใช่ว่าเป็นงานพบผู้ปกครองของเธอเหรอ! แน่นอนว่า 2 คนต้องดีกว่า ฉันชื่อซูจี เธอเรียกแค่ชื่อฉันก็ได้ หรือไม่ก็เรียกว่าพี่สาว แล้วแต่เลย”ถึงอย่างไรหลี่นาก็ยังเป็นแค่นักเรียนมัธยม ความไม่พอใจของเธอแสดงออกมาทางปากของเธอ ‘ฮึ่ม นับเธอเป็นผู้ปกครองของฉันอะไรหา’แม้ว่าเธอจะไม่พอใจจริง ๆ กับการจัดการแบบนี้ แต่เมื่อเห็นฉินเฉาแล้วซูจีแสดงเหมือนกับเป็นคู่รัก เธอก็ไม่ได้พูดอะไรอีก แม้ว่าเธอจะดูเหมือนหมดกำลังใจ แต่เธอยังคงเกาะแขนฉินเฉาแน่น“หลี่นา นี่คือเพื่อนของเธอ?” นี่เป็นช่วงพักครึ่งของเกมบาสหวู่ปินผลักน˺าที่ถูกส่งมาให้เขาโดยหญิงสาวจำนวนมาก ก่อนที่จะมาถึงร่างของหลี่นาแล้วเช็ดเหงื่อด้วยผ้าขนหนูสีขาว กล้ามเนื้อเปล่งแสงระยิบระยับด้วยเหงื่อ มันดูเป็นเงาเหมือนกับเหล็กเหล่าสาวน้อยในโรงเรียนต่างคลั่งไคล้เขา ยกเว้นเพียงแค่สองคนหนึ่งคือหลี่นา อีกคนคือซูจีหลี่นาไม่ชอบชายที่มีคุณสมบัติสูง เธอต้องการแค่ชายที่เป็นสุภาพบุรุษแล้วไว้ใจได้พ่อแม่ของหลี่นาแยกทางกันตั้งแต่เธอยังเด็ก พ่อของเธอหนีตามผู้หญิงคนอื่น ทิ้งให้เธอกับแม่อาศัยอยู่ด้วยกัน ดังนั้นเธอจึงโตมาโดยขาดความรักของพ่อ เมื่อฉินเฉาย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ข้างห้องเธอ พอแม่ของเธอเดินทางไปทำงาน หลี่นามักจะย่องมาฝากท้องอาศัยทานข้าวที่ห้องเขาบ่อย ๆ ความอ่อนโยนทำให้หลี่นาพัฒนาความรู้สึกของเธอไปเป็นว่ารู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่กับเขา ความรักขอ
