ทั่งซื้อดอกไม้แล้วเรียกเธอว่าเจ้าหญิง”“ที่จริงแล้ว ทุกครั้งที่ฉันได้ยินเขาเรียกแบบนั้น มันทำให้ฉันอยากจะอ้วก ฮิฮิแต่หนังของผู้ชายคนนั้นหนากว่านาย ฉันไม่สามารถทำอะไรได้”นี่เหมือนกับคำพูดที่ว่า ไม่พูดถึงคนในตอนกลางวัน ไม่พูดถึงผีในตอนกลางคืน พวกเขาทั้งคู่กำลังพูดถึงหลี่ชาว ลูกชายคนโตของกลุ่มเลขาแห่งรัฐบาล ก็ขับออดี้ Q7 สีดำ แล้วมาหยุดที่หน้าทางเข้าโรงเรียน“เลขาหลี่!” คนทั่วเมืองซูโจวไม่มากก็น้อยจำได้ว่า Q7 คันนี้ที่มีป้ายทะเบียนของตำรวจ แม้แต่คนที่เรียกตัวเองว่าราชาอย่างกระบองไฟฟ้าหวังก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นเมื่อเห็นหลี่ชาวออกมาจากรถ ทันใดนั้นเขาก็พุ่งเข้าไปทักทายด้วยความเคารพ“ไม่ใช่เรื่องของแก” เลขาหลี่ไม่สนใจเขาสะบัดมือแล้วปิดประตูรถพร้อมกับรอยยิ้มที่เป็นมิตร เขาเดินตรงไปที่ซูจีกระบองไฟฟ้าหวังอายเล็กน้อย เขากลอกตา เท้าสะเอว จากนั้นตะโกนเรียกพวกการ์ดที่อยู่รอบ ๆ“พวกนาย ดูแลรถของเลขาหลี่ อย่าให้ใครเข้าใกล้! หลี่ชาว นายมานี่ ป้องกันรถคันนี้! ถ้าฉันเห็นรอยข่วนที่รถคันนี้ล่ะก็ ฉันจะหักเงินโบนัสเดือนนี้ของนาย!”พวกการ์ดได้แต่ทำตาม แม้ว่าในใจของพวกเขาจะไม่อยากก็ตามกระบองไฟฟ้าหวังคนนี้ เขาอยากจะเลียก้นหลี่ชาว แต่เขากับโยนงานให้คนอื่น เขามันเป็นไอ้บ้าจริง ๆ!แต่หลี่ชาวไม่เห็นคุณค่าของการกระทำนี้ ดวงตาโฟกัสอยู่ที่ซูจีผู้งดงามเท่านั้น“ฝ่าพระบาท ผมได้จองสถานที่ดีที่สุดที่โรงแรมแอนโทนี่ ได้โปรดกรุณา ให
