งไฟสีแดงแล้วน˺าเงินขณะที่เผชิญหน้ากับปลายกระบอกปืนสีดำที่ส่องมาทางเขา จิตใจของฉินเฉายังคงสงบแล้วไม่รู้สึกกลัว เขาค่อย ๆ ยกมือขึ้นแล้วชี้ไปที่แม่น˺าชั่วขณะ เหล่าตำรวจต่างพากันตกอยู่ในความวุ่นวาย ไร้ความปรานีจริง ๆ ฆ่าแม้กระทั่งนายน้อยของตระกูลฟาง? ไม่ใช่ว่าเขาลักพาตัวเพื่อเรียกค่าไถ่เหรอ?“บัดซบ!” โล่วเห่าโกรธ พลางคิดว่าพวกเขาส่งตำรวจมามากมายแล้วพยายามอีกมากหลายอย่าง เพียงเพื่อช่วยศพของฟางหัวแค่นั้นเหรอ? ยิ่งกว่านั้นการตายของฟางหัว เขาจะรายงานกับหัวหน้ายังไง?เขาจะอธิบายกับเจ้าเมืองแล้วตระกูลฟางยังไง?ในขณะนี้โล่วเห่ารู้สึกว่าอนาคตยากจะคาดเดา!แต่ในขณะที่โล่วเห่าว้าวุ่นใจนั้นเอง ฉินเฉาก็ได้วิ่งไปหลายก้าวแล้วพร้อมกับเจตนาหลบหนีผ่านแม่น˺าไป“แกจะวิ่งไปไหน!” โล่วเห่ายกปืนพกรุ่น 54 ขึ้น แม้ว่ารุ่น 92 จะดีกว่า แต่เขาใช้รุ่นนี้มามากกว่า 20 ปี แล้วคุ้นเคยกับมันแล้วโล่วเห่าเป็นมือยิงที่มีชื่อเสียงในโรงเรียนตำรวจ เขาเล็งปืนแล้วลั่นไกปืน กระสุนพุ่งเข้าใส่ไหล่ของฉินเฉา เขาไม่ได้เล็งหัว แต่เขาต้องการจับเป็น มันจึงจะนับเป็นความสำเร็จเมื่อรายงานหัวหน้าแต่เขาละเลยพลังในร่างฉินเฉา กระสุนนี้ได้พุ่งทะลุไหล่ของฉินเฉาไป เลือดพุ่งออกมาจากไหล่ แต่เขาแค่กระตุกเล็กน้อยโดยปราศจากการลดฝีเท้าลงโล่วเห่าขมวดคิ้ว เขายกปืนพกขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้เขาเล็งไปที่น่องของฉินเฉาในขณะเดียวกันได้มีเสียงปืนดังออกมาจากด้านข้าง ปัง
