ปัง ปัง!กระสุน 3 นัดลั่นออกไปแต่ยิงถูกแค่พื้น การโจมตีนี้มาจาก อ้ายเสี่ยวซู่ตำรวจฝึกงานสาว เธอปรากฏตัวออกมาขอโทษสำหรับการยิงของเธอแล้วยักไหล่ให้กับความโกรธของโล่วเห่าเมื่อพวกเขามองไปที่ฉินเฉาอีกครั้ง เงาได้หายไปแล้ว“ส่งเรือค้นหามา! ค้นหาให้ทั่วแม่น˺า!” โล่วเห่ากัดฟันด้วยความโกรธ เขาสั่งให้เริ่มการค้นหา อย่างไรก็ตามผู้ต้องสงสัยที่ถูกยิงที่ไหล่ ในแม่น˺าที่หนาวเย็นนี้ เขาจะหนีไปได้ไกลแค่ไหนกัน?“เสี่ยวอ้าย ปกติเธอยิงปืนแม่นนี่หน่า ทำไมวันนี้เธอถึงยิงพลาดได้?” เซี่ยจุนถามตำรวจฝึกงานสาวด้านข้างเขาอย่างสงบ“มันมืด ฉันเล็งไม่ถนัด” อ้ายเสี่ยวซู่ตอบอย่างนิ่มนวล จากนั้นเก็บปืนเข้าซอง…………………ในแม่น˺าหนาวเย็นนี้ ฉินเฉารู้สึกแสบที่แผลที่ไหล่ เลือดยังไหลออกมาจากไหล่อย่างต่อเนื่อง แต่เขาไม่หันไปมองที่แผล ร่างกายเหมือนกับตอร์ปิโดเมื่ออยู่ในน˺า ว่ายอย่างรวดเร็วไปยังสถานที่ห่างไกลไม่ถึง 2 นาทีเขาก็ว่ายไปได้ไกลมากแล้ว มองไม่เห็นฝั่งมานานแล้วในที่สุดหัวก็ผุดขึ้นจากน˺าวิ้ววววว… ลมหนาวพัดผ่านหัวเขา ในแม่น˺าที่ไร้ขอบเขตนี้ มีแค่แสงจันทร์ที่สะท้อนอยู่บนผิวของมันเขามองเห็นสะพานอยู่ไกล ๆ สะพานนี้เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อเร็ว ๆ นี้แล้วใช้ในทางทหาร มันชื่อว่า สะพานข้ามแม่น˺าซ่งเจียง ฉินเฉาอดทนกับความเจ็บปวดแล้วว่ายอย่างรวดเร็วเข้าไปใกล้สะพานไม่นาน เขาก็มาถึงด้านใต้สะพาน เขาลากร่างกายแล้วปีนขึ้นไปบนฐานของสะพาน เขาขึ้
