เขาจะมีน้องสาวข้างบ้านที่น่ารักขนาดนี้เหมือนเขาจะไม่สังเกตว่าเขาก็มีเสน่ห์เหมือนกันอย่างไรก็ตามซูจีรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย เธอไม่พูดอะไรแค่ลูบหัวหลี่นาจากนั้นหันหลังเดินลงบันไดไป“ฉันเองก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ!” หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ซูจีก็หันกลับมาแล้วปล่อยหมัดเด็ดใส่หลี่นา หลี่นาชักสีหน้าขึงขังการเผชิญหน้าของทั้งคู่ได้เริ่มขึ้นแล้ว“เร็วซี้ พวกเราสายแล้ว!” ฉินเฉากำลังนั่งอยู่บนจักรยาน โบกไม้โบกมือเร่งให้ซูจีรีบมาแล้วพูดว่า “เจ้านายเร็ว ๆ หน่อยสิขอรับบบ ผมกลัวถูกตัดเงินเดือน!”ฉินเฉาไม่รู้ว่าที่ระเบียงสองสาวได้เปิดศึกกัน“รู้แล้ว ๆ!” ซูจีรีบวิ่งขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายกอดเอวฉินเฉาไว้“ปั่นเร็ว ๆ เข้าเถอะ!” ทันใดนั้นซูจีก็ร้องออกมา “เมื่อคืนฉันฝันว่าจักรยานนี้บินได้! ฉินเฉาให้ฉันดูจักรยานบินหน่อย!”“งั้นก็ฝันเอาแล้วกัน!” ฉินเฉากลอกตาคิดว่า ‘มันไม่ใช่ฝัน’ เขารีบปั่นจักรยานตรงไปที่โรงเรียนกวงหยวนกลางวันแสก ๆ พร้อมกับสาวสวยซ้อนท้าย เขาไม่กล้าจะปั่นมันบนหลังคาเขาปั้นเหมือนคนธรรมดาทั่วไป จากนั้นก็มาถึงจุดหมายในอีก 20นาที ต่อมาตอนนี้ยามรักษาความปลอดภัย กำลังปฏิบัติหน้าที่ตรวจตรานักศึกษาที่มาสายอย่างละเอียด ฉินเฉาคล้ายติดบ่วงคิดในใจว่า ‘พวกนี้ทำงานขยันขันแข็ง รับผิดชอบหน้าที่ได้ดีจริง ๆ ’“ปั่นไปเลย ฉันรู้ทางลัด!”ซูจีรีบตบหลังฉินเฉาชี้ไปที่มุมหนึ่งของกำแพงซูจีสามารถบอกได้ว่าเธอรู้จักพื้นที่นี้เป็นอย่างดี ฉ
