ินเฉาปั่นจักรยานไปตามทางที่ซูจีบอก ปั่นไปที่มุมหนึ่งของกำแพง เขาไม่คิดว่ากำแพงส่วนนี้ค่อนข้างเตี้ย บางคนสามารถปีนข้ามไปได้โดยมีบางสิ่งช่วย“ช่วยหน่อย ฉันจะเข้าไปก่อนจากนั้นนายค่อยตามไป!” ซูจีพูดเธอกระโดดลงจากจักรยานแล้วพูดกับฉินเฉา“ปีนได้เหรอ?” ฉินเฉามองไปที่กำแพง แม้มันจะไม่สูงมาก แต่ก็สูง2 เมตรได้ สำหรับผู้หญิงมันค่อนข้างยาก“ไม่เป็นไรน่า!” ซูจีไม่สนเสียงเตือนฉินเฉา “ฉันเป็นนักกีฬาโรงเรียนนะ! มา อย่าเสียเวลาเลย!”ฉินเฉาช่วยไม่ได้ เขาปล่อยจักรยานพิงกำแพง จากนั้นหันหลังพิงกำแพงย่อตัวลงเอามือประสานเป็นวงไว้ข้างหน้า“พร้อมยัง ฉันจะไปแล้วนะ!” ซูจีบอก จากนั้นเธอกระโดดก้าวไปที่มือของฉินเฉา เสื้อสีแดงบาง ๆ ของเธอกระพือไปมา เธอปีนขึ้นกำแพงอย่างง่ายดายจากนั้นเธอหมุนตัวข้ามกำแพงไป ทำให้ฉินเฉาหยุดนิ่ง ผู้หญิงคนนี้ต้องซนมากแน่ ๆ ตอนเป็นเด็ก“ซะ ซู อาจารย์ซู?” ฉินเฉาไม่รู้ว่าอีกด้านของกำแพงก็มีอีกคนที่ตกใจอยู่“อ้าวคุณหวัง” อีกคนที่ตกใจคือกระบองไฟฟ้าหวัง ชายคนนี้ใส่เครื่องแบบแล้วถือกระบองไฟฟ้ามาตรฐาน มองดูซูจีกระโดดลงมาจากกำแพงอย่างงง ๆเขาหดหู่ใจ วันนี้เขาต้องการหยุดนักศึกษาที่ปีนกำแพง ไม่คิดว่าจะจับปลาตัวใหญ่ได้ แถมเป็นนางเงือกซะด้วย ซูจีคนนี้แม้เปลือกนอกจะเป็นแค่อาจารย์ธรรมดา แต่ขณะเดียวกันเธอก็เป็นน้องสาวผู้อำนวยการด้วยเช่นกัน แถมเธอยังเป็นผู้อำนวยการกิตติมศักดิ์ ไม่สามารถแตะต้องได้“ระวัง ระวังหน
