โจมตีอันบ้าคลั่งของซูจี“เดี๋ยวสิคุณ คุณทำอะไร? ผมยังไม่ได้ทำอะไรคุณเลยนะ คุณลืมไปแล้วหรือไง!?”“ไอ้คนเลว ไม่คิดเลยว่านายจะเป็นพวกชอบฉวยโอกาสแบบนี้นายแอบลักหลับฉันใช่ไหม นะ…นายทำอะไรฉันบ้างบอกมานะ!” ในระหว่างที่ทั้งตีทั้งด่าทอ ซูจีก็น˺าตาอาบน˺าไปด้วย ไม่ว่าเธอจะทุบตีเขาไปหลายครั้งแล้วก็ตาม ดูเหมือนเธอมีพลังเหลือเฟือแบบไม่จำกัดประมาณว่าเธอต้องการใช้พลังทั้งหมดที่มี ฉีกกราชากร่างของฉินเฉาออกเป็นชิ้น ๆช่วงเวลาสุดแสนชุลมุน แม้แต่เวลาหยุดหายใจยังไม่มี ฉินเฉาจะเอาเวลาที่ไหนมาอธิบายทุกอย่างให้เธอฟัง“เดี๋ยว ๆ ๆ เดี๋ยวก่อนสิคุณ ๆ คิดมากไปแล้ว!” ฉินเฉาชักเริ่มโมโหเขาแย่งหมอนจากมือเธอ แต่ไม่ว่าซูจียังจับหมอนไว้แน่น โดยเหมือนทั้งเขาและเธอ จึงเปิดศึกแย่งหมอนบนโซฟา เสื้อของเธอถลกขึ้น เปิดเผยผิวขาวของเธอ ระหว่างแย่งชิงหน้าอกใหญ่โตมโหฬารของเธอก็ขับเคลื่อนตามแรงโน้มถ่วงไปด้วย“อะแฮ่ม ๆ” ฉินเฉาหักห้ามความปรารถนา บังคับตัวเองให้หันไปทางอื่น“เล่นอะไรของนาย!” ซูจีสังเกตเห็นว่าเสื้อของเธอถลกขึ้น หน้าเธอแดงก˹าจากนั้นก็รีบดึงเสื้อลง แล้วถามขึ้นด้วยน˺าเสียงคาดโทษว่า“ถ้านายทำเรื่องลามกจกเปรตกับฉัน แล้วนายถอดเสื้อผ้าฉันออกทำไม?”หลังจากที่พูดออกไปดูเหมือนหน้าของเธอจะแดงกว่าเก่า เสียงของเธอเบาหวิวเหมือนกับยุง“นั่นไง ๆ มีหลักฐานอยู่ มีรอยเลือดอยู่ในห้องนอน เนี่ย ๆ เนี่ยไง”“รอยเลือด?” ฉินเฉารู้สึกทั้งหมดงงทั้งตกใจก
