“ช่วยด้วย!!!” เฉินหยินหยางกรีดร้องเสียงแหลมราวกับหมูถูกเชือด“เขาจะฆ่าฉันแล้ววว ใครก็ได้ช่วยด้วยยย!”แต่เวลานี้เป็นตอนกลางคืนภายในพื้นที่เวิ้งว้างราวกับถูกทอดทิ้งนี้มีแค่เสียงอันน่าสังเวชของเขาเท่านั้นที่ได้ยิน แม้ว่าจะมีนักศึกษาได้ยินเสียงของเขา แต่พวกเขาเหล่านั้นต้องคิดว่าเป็นเสียงของวิญญาณกำลังกรีดร้องอย่างแน่นอน ใครจะกล้าเข้ามาช่วยแน่นอนว่าต้องยกเว้นไว้คนหนึ่งนั่นก็คือ ฉินเฉา“แย่แล้ว ไม่นะ!” พอได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของเฉินหยิงหยาง ฉินเฉาก็เร่งปั่นจักรยานโดยมุ่งทิศทางไปยังเป็นตึก 7 ชั้นเร็วยิ่งขึ้น แต่เขาไม่แน่ใจว่าพอตนเองปีนขึ้นไปถึงชั้นบน เฉินหยิงหยางจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ร่างของโรซี่ลอยอยู่ด้านหน้าของฉินเฉา เธอใช้นิ้วเย็น ๆ จับคางของเขาอย่างอ่อนโยนแล้วพูดว่า “นายสามารถลองใช้พลังวิญญาณของนายยกระดับจักรยานได้นะ ทำให้มันกลายเป็นอาวุธผู้ฝึกตน”“ยกระดับจักรยาน?” ฉินเฉาจ้องมองไปที่จักรยานคันเก่าที่ใช้มานาน 4 ปี แม้ว่าจักรยานเขาจะเรียกจักรยานคันนี้ว่า ‘อาวุธผู้ฝึกตน’ แต่ในตอนแรกก็ไม่คิดว่ามันจะสามารถถูกยกระดับจนกลายเป็นอาวุธผู้ฝึกตนได้จริง ๆ?“เมื่อนายยกระดับจักรยานคันนี้เป็นครั้งแรก มันจะกลายเป็นอาวุธขยะ ๆ ของผู้ฝึกตน ขั้น 9 ระดับมนุษย์ ถึงแม้มันจะอยู่ในระดับขยะมากๆ แต่หลังจากมันกลายเป็นอาวุธผู้ฝึกตน มันจะมีความสามารถบางอย่าง”โรซี่เหมือนจะมุ่งหวังอะไรบางอย่าง ก้นกลม ๆ ของเธอนั
