่งลงบนราวแฮนด์จักรยาน“งั้นลองดู!” ในช่วงวิกฤตนี้ ฉินเฉาไม่สามารถลังเลได้ เขาใช้พลังวิญญาณที่เหลืออยู่ทั้งหมดของเขาใส่เข้าไปในจักรยานเก่า ๆ แสงสีเขียวเปล่งประกายออกมาจากจักรยาน มันสว่างเจิดจ้าเมื่อตัดกับท้องฟ้ายามค˹าคืนชั่วคราวฉินเฉารู้สึกว่ามีบางสิ่งที่พิเศษกำลังเกิดขึ้นกับจักรยานของเขา เมื่อมันใกล้จะเสร็จล้อหน้าจักรยานคันนี้ อยู่ ๆ ก็สามารถวิ่งไต่บนตึกในแบบตั้งฉากได้ราวกับว่ามันกำลังปั่นบนพื้นดินเช่นปกติ ฉินเฉาเพิ่มแรงปั่น รีบควบจักรยานพุ่งสู่ดาดฟ้า“แม่เจ้าโว้ยยย มันกลายเป็นอาวุธผู้ฝึกตนจริง ๆ!” ฉินเฉาหัวเราะตบพาหนะสุดรักของตนเอง รวมกับความสามารถในการปั่นจึงขี่มันไต่บนกำแพงตึกลัดเลาะเลี้ยวซ้ายขวา หลบสิ่งกีดขวางบนกำแพงได้อย่างคล่องแคล่วแต่เหมือนสวรรค์จะไม่เป็นใจ เมื่อเขาปั่นขึ้นไปถึงชั้น 5 ทันใดนั้นลมลูกหนึ่งก็พัดมา ฉินเฉากับจักรยานคู่ใจก็ถูกพัดไปพร้อมกัน“เฮ้ย ๆ ๆ เวรแล้ว!” ฉินเฉาไม่รู้ว่าจะจัดการกับจักรยานของเขายังไง เขาทำได้แค่มองจักรยานร่วงลงพื้นไปด้วยกัน“เจ้าคนโง่ ใช้โซ่จับวิญญาณขยะของนายสิ!” โรซี่ตามฉินเฉาที่หล่นลงมา แต่เมื่อเห็นฉินเฉาอยู่ในท่าทางสับสน เธออดด่าออกมาไม่ได้“นายไม่อยากจะช่วยซูจีแล้วเหรอไง?”“เออใช่ ลืมซะสนิทเลย!” ทันใดนั้นดวงตาของฉินเฉาก็เปิดขึ้น แล้วยื่นมือข้างที่มีแหวนดูดจักรยานเก็บใส่เข้าไป ในขณะเดียวกันก็เรียกโซ่จับวิญญาณออกมาเวียงมันขึ้นไปบนดาดฟ้าของตึก ท่ามก
