ีความสุข แต่เธอทิ้งให้คนที่ห่วงเธอเสียใจ หลิวชวนผอมลงไปมาก พ่อของเธอร้องไห้บ่อย ๆแล้วยังมีแม่ของเธอ ตอนนี้เธอนอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียง ทุก ๆ วันเธอละเมอน˺าตานองหน้าร้องตะโกนเรียกชื่อของเธอยามหลับ”เมื่อได้เย็นความเป็นมาเป็นไปของคนที่เกี่ยวข้องห่วงใยกับเธอหัวใจของเธอก็เจ็บปวดเป็นอย่างมาก เธอก้มหน้าลงด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง“ฉันมันเป็นคนสกปรก มีแค่ความตายช่องนั้นถึงจะสามารถชำระล้างวิญญาณอันโสมมของฉันได้”อวี๋เชี่ยนร้องไห้เป็นเวลานาน ทันใดนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า“ฉันทำร้ายผู้บริสุทธิ์มามาก ฉันรู้ว่านี่เป็นคำขอที่เห็นแก่ตัวเอามาก ๆ แต่ได้โปรดอภัยให้ฉันด้วย ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำร้ายใครเลยจริงๆ หลังจากตายไปวิญญาณของฉันคิดแต่จะแก้แค้น ฉันเลยทำแต่เรื่องเลวร้าย”“จริง ๆ แล้วฟางหัวทำอะไรกับเธอกันแน่?” ฉินเฉาขมวดคิ้ว“ฟางหัว…” ตอนนี้อวี๋เชี่ยนปกติดี แต่เมื่อได้ยินชื่อฟางหัว ทันใดนั้นดวงตาของเธอกลายเป็นสีแดง กรีดร้องโหยหวนร่างกายสั่นสะท้านอย่างหนัก โซ่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเพราะถูกลาก“ใจเย็น ๆ!” ฉินเฉารีบเปิดใช้งานความสามารถของโซ่จับวิญญาณโซ่ปรากฏแสงสีเขียวสลัว ๆ ออกมามันยับยั้งอวี๋เชี่ยนที่กำลังคลั่งหลังจากดิ้นรนสักพักในที่สุดอวี๋เชี่ยนก็สงบ“ใช่แล้ว มันเป็นเพราะฟางหัว” อวี๋เชี่ยนพยายามอย่างมากที่จะทำให้ตัวเองใจเย็น จากนั้นเธอก็เริ่มเล่าความลับที่ไม่มีใครรู้“สองเดือนก่อนเป็นวันเกิดของเจ้าเดรัจ
