็คือมีผู้ชายกับผู้หญิงเปลือยกายนอนกอดก่ายกันอยู่บนเสื่อผืนเล็ก ๆ เมื่อแสงจากไฟฉายต้องกระทบร่างทั้งสอง ทั้งคู่ต่างตกใจกลัวจนลืมที่จะใส่กางเกง“เวรล่ะ!” ฉินเฉาที่จ้องพวกเขาทั้งคู่สักพัก ในที่สุดก็พูดบางสิ่งนักศึกษาทั้งคู่ในที่สุดก็รู้สึกตัว ผู้หญิงเริ่มกรีดร้องแล้วคว้าหากางเกงมาใส่อย่างร้อน ส่วนผู้ชายทำหน้าวิตกสุดขีดกราบกรานขอร้องฉินเฉาครั้งแล้วครั้งเล่า“พี่คร้าบ พวกเราเพิ่งทำอย่างนี้เป็นครั้งแรก ปล่อยพวกเราไปเถอะ ได้โปรดอย่าไล่พวกเราออกเลย!”ผู้หญิงสะอึกสะอื้น เสียงนี้เศร้าจริง ๆ ในค˹าคืนที่เงียบสงบ มันเศร้ากว่าเสียงร้องของผี ฉินเฉาไม่ได้ใจร้ายขนาดจะลงโทษพวกเขา เขาปิดไฟฉายแล้วพูดว่า“พวกนายทำต่อไปเถอะ ทำต่อไป ระวังอย่าให้เป็นหวัดล่ะ” พร้อมกันนั้นเขาก็เดินออกจากป่าไม้แล้วเดินไปที่หอพักชายตึก 2นักศึกษาทั้งคู่ตะลึง ผู้ชายน˺าลายเต็มปาก หันไปมองผู้หญิง พูดช้าๆ ว่า “ทำไมเราไม่ไปทำต่อที่อื่นล่ะ?”“ทำต่อป๊ะแกน่ะสิ!” ผู้หญิงที่สะอื้นเมื่อกี้ ตอนนี้บิดหูผู้ชาย “นี้เป็นความผิดของนายที่บอกทำกันในที่โรแมนติก! ฉันหมดอารมณ์แล้ว!”…………………….พวกเขาทั้งคู่รีบจากไปโทรเรียกแท็กซี่ ขณะที่ฉินเฉาส่ายหัวอย่างอ่อนใจ คิดว่าเขากำลังมาผิดทางหรือเปล่า อันที่จริงเจตนาของเขาก็คือตามไล่ล่าผีสาว แต่เขาดันไปเจอคู่รักกำลังหาความท้าทายพลอดรักแบบเอ้าท์ดอร์ ฤดูใบไม้ร่วงอากาศค่อนข้างอบอุ่นเล็กน้อย มีคนเคยพูดไว้ว่า มีคู่รักดี ๆ
