เสียยิ่งกว่าเป็นอมตะ แม้ค˹าคืนในฤดูนี้จะเหน็บหนาวพวกเขายังมองหาความท้าทายโดยมาเล่นจ˺าจี้กลางแจ้งแบบนี้หลังจากเดินไปสำรวจมาได้สักพัก ในที่สุดฉินเฉาก็มาถึงข้างหน้าหอชายตึก 2 ตึกนี้ดูค่อนข้างเก่า ผนังข้างบนสีลอกหมดแล้ว แม้ว่าวิทยาลัยกวนหยวนจะสร้างมาน้อยกว่า 10 ปี มันสามารถบอกได้ว่ามันได้รับสิ่งปลูกสร้างจากมหาวิทยาลัยก่อนหน้า หลังจากปีนี้ มีเพียงตึกนี้ตึกเดียวที่ยังเหลืออยู่ฉินเฉาก้าวเข้าไปในชั้นแรกของตึก ใช้ไฟฉายส่องหน้าต่างทีละบาน สอดส่องดูด้านในเข้าไปข้าง ในห้องส่วนมากมืดสนิท ฉินเฉาไม่รู้ว่าที่นี่ทำความสะอาดครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ เตียงหลายเตียงถูกปกคลุมไปด้วยใยแมงมุมเสียงฝีเท้าของฉินเฉา ย่างเหยียบลงพื้นในช่วงเวลาค˹าคืนอันเงียบเหงา มันช่างดังก้องกังวานจนแสบแก้วหู หลังจากสำรวจไปได้ 1 รอบเขาก็ไม่พบสิ่งผิดปกติตามเรื่องเล่าของฟางเหวิน ตอนนี้เป็นเวลาที่เงาสีขาวจะกระโดดออกมาจากชั้น 2 แต่ตอนนี้มันยังไม่ปรากฏตัวออกมา“แปลก?” ฉินเฉาพึมพำกับตัวเอง เขาวางไฟฉายไว้แล้วเดินไปที่ประตูหน้าของตึก ประตูนี้ถูกล็อกไว้ ไม่มีใครจากชั้นบนลงมาเปิดมันตอนแรกผู้จัดการตึกอาศัยอยู่ในชั้นแรก แต่เป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่ยุ่งเหยิง เขาเลยเลือกที่จะไปอาศัยอยู่ชั้นสองแทนฉินเฉาเอากุญแจออกมาแล้วเปิดล็อกประตู ตึกนี้เหมือนกับตัวอักษร ‘กง’ (工) เหมือนตึกนี้แยกเป็น 3 ส่วน มีสองฝั่งตึกเชื่อมด้วยอีกตึกที่อยู่ตรงกลางเพราะฉะนั้น ข้
