งโกยจ˺าอ้าวอย่างไม่คิดชีวิต แต่เขาจำได้ว่าเขาเป็นปีศาจจากนิกายปีศาจจะมากลัวผีได้ยังไง“อย่าหนี!” ฉินเฉาตะโกนเสียงดัง เสียงของเขาเหมือนกับฟ้าผ่า ดังก้องไปทั่วระเบียง มือของฉินเฉากำไฟฉายแน่น อีกมือกำกระบองไฟฟ้ากระตุ้นความกล้าปลุกจิตใต้สำนึกให้เปลี่ยนสภาพกลายเป็นร่างปีศาจดวงตาของเขาลุกโชนด้วยเพลิงสีเขียว จ้องมองไปยังผีสาวที่หายตัวไปฉินเฉารีบวิ่งไปจนสุดระเบียง จากนั้นเลี้ยวซ้าย ทันใดนั้นเขาชนเข้ากับร่างของใครบางคน“อ๊ะ อ๊า!” คน ๆ นั้นสลบลงบนพื้น ทันใดนั้นฉินเฉาก็ฉายไฟไป ร่างๆ นั้นสวมชุดสีแดง เส้นผมสีแดงปกคลุมใบหน้า ทันใดนั้นหัวใจของเขากระตุกนี่มันวิญญาณร้าย“ผี!” ใครจะคิด วิญญาณร้ายที่ถูกเรียกออกมา เสียงของเธอดังเป็นร้อย ๆ เดซิเบล มันสั่นทั่วโถงทางเดิน แม้กระทั่งกระจกยังแตกเป็นเสี่ยง ๆ
