็นซูเฟยหอบหายใจอยู่ ดูหน้าของเธอแล้วผู้อำนวยการสาวคนนี้กังวลมาก ถึงขนาดสลัดรองเท้าส้นสูงทิ้งแล้วปีนบันไดขึ้นมาที่นี่“องค์หญิง รองเท้าแก้วของคุณหล่นแล้ว!” ฉินเฉาหยิบรองเท้าที่โคตรสวยของเธอขึ้นมาแล้วส่งให้ซูเฟย พร้อมกับยิ้ม “ไม่เป็นไรแล้วล่ะผมช่วยเธอแล้ว”“ดี ดีจริง ๆ ” ซูเฟยตบหน้าอกที่อวบอิ่มของเธอ รู้สึกโล่งใจ ทันใดนั้นฉินเฉาก็เห็นลูกประคำบนเอวของเธอ เขาจำได้ว่าเย็นวันนั้นซูจีก็สวมประคำแบบเดียวกันนี้ มันเป็นสิ่งที่ช่วยชีวิตเขาแน่นอน เขาอดถามออกไปไม่ได้“ผู้อำนวยการคนสวย คุณได้ลูกประคำนี่มาจากไหน?”
