ห้นั้นมีรอยยิ้มที่สดใส โล่งใจที่เพื่อนของเธอพ้นจากการเฉียดตาย “เธอโดดจากดาดฟ้าฆ่าตัวตาย โชคดีที่พี่ฉินเฉาช่วยเธอเอาไว้”“ฆ่าตัวตาย?” ฟางเหวินตกใจ ผลักหูหลี่ลี่แล้วถาม “มันจะเป็นไปได้ยังไงชีวิตของฉันดีจะตาย ทำไมฉันต้องฆ่าตัวตาย? นี่มันแปลก ๆวันนี้ไม่ใช่วันเอพริลฟูลเดย์ ทำไมพวกเธอถึงหลอกฉัน!?”“มันเป็นเรื่องจริง!” ท่ามกลางนักศึกษาพี่ชายรูปร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ พูดยืนยันขึ้นอีกเสียง “เธอหยิบกรรไกรแกว่งไปแกว่งมาใส่พวกเรา ไม่ยอมให้พวกเราเข้าใกล้เธอ!”“นี่เรื่องจริงหรือโกหก” หน้าของฟางเหวินซีด มองมือทั้งคู่ของเธอด้วยความกลัว “ตะ แต่ฉันไม่รู้ตัวเลยนะ!”“นี่ไม่ใช่ความผิดของเธอ” ฉินเฉาตบบ่าฟางเหวินแล้วพูด “ฉันจะสืบเรื่องนี้เอง เธอรีบกลับเข้าห้องเรียนเถอะ”จากนั้นเขาหันกลับแล้วเดินลงบันไดไป เรื่องนี้เขาต้องคิดอย่างรวดเร็ว ยิ่งกว่านั้นเขาต้องหาว่าวิญญาณของอวี๋เชี่ยนไปไหนไม่อย่างนั้นสถานการณ์ฆ่าตัวตายนี้จะเป็นเหมือนกับที่อวี๋เชี่ยนพูด มันจะเกิดขึ้นต่อไป“ขอบคุณ ขอบคุณมากค่ะ!” ฟางเหวินรวบรวมความกล้าของเธอตะโกนตามหลังฉินเฉา เธอไม่รู้ว่าทำไม ตอนเธอถูกอุ้มโดยยามหนุ่มคนนี้ เธอรู้สึกอบอุ่นแล้วปลอดภัยโดยไม่มีเหตุผลฉินเฉาไม่ได้หันกลับไป เขาโบกมือแล้วหายไปจากดาดฟ้า เขารู้สึกว่าวิญญาณของอวี๋เชี่ยนไปซ่อนตัวแล้ว ต่อให้เขาไม่ได้กลับบ้านเย็นนี้เขาก็ต้องหาเธอให้พบให้ได้“เกิดอะไรขึ้น!?” ข้างล่างบันไดฉินเฉาเห
