เป็นจังหวะเดียวกันที่ฉินเฉาพยุงหลิวชวนก็มาถึง ฮัวเหนียงเปิดตาขึ้นและเดินเข้าไปหาทันที“ขอโทษค่ะคุณชาย เห็นผู้หญิงสวมชุดเดรสสีขาวบ้างมั้ย? เธอเรียกตัวเองว่าไป๋เจี่ยวเจียว?”ฉินเฉาเงยหน้าขึ้นมองเห็นรูปลักษณ์ของฮัวเหนียง ทันใดนั้นเขาก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ ให้ตายเถอะ กงกง? แต่หลังจากที่มองดูอย่างรอบคอบ ผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขาดูเหมือนกงกงก็จริง แต่ก็มีบางสิ่งที่แตกต่างกันอยู่“โทษทีครับ ผมไม่เห็น” ฉินเฉาที่เพ่งความสนใจทั้งหมดไปที่หลิวฉวน เขาจะไปสนใจไป๋เจี่ยวเจียวนั่นได้อย่างไร เขาส่ายหัวมองเข้าไปที่ตาของฮัวเหนียงจากนั้นพยุงหลิวฉวนต่อไป“คุณชาย ถ้าคุณพบไป๋เจี่ยวเจียวคุณต้องระวังตัวนะ!” เมื่อเห็นฉินเฉาจากไป ฮัวเหนียงเริ่มรู้สึกกังวล แต่เธอระงับความรู้สึกที่จะบอกเขาตรง ๆ เพราะเธอไม่สามารถบอกเขาว่า จริง ๆ แล้วเธอและไป๋เจี่ยวเจียวเป็นปีศาจงู ที่เธอทำได้คือเตือนเขาเท่านั้นฉินเฉาขมวดคิ้วจากนั้นหันกลับไปมองฮัวเหนียง สาวสวยนางนี้เรียกเขาว่าคุณชายทั้งยังเตือนเขาให้ระวัง ทำให้เขารู้สึกแปลก ๆ แต่เร็วๆ นี้เขาเจอสิ่งแปลก ๆ มามากมาย เขาไม่มีเวลาที่จะคิดถึงมันจากนั้นเขาพาหลิวชวนไปที่ห้องรักษาความปลอดภัยระหว่างทางพวกเขาพบกับซูเฟย เธอดูเหมือนจะมีความรู้สึกอะไรสักอย่างเมื่อเธอเห็นพวกเขา“ฉินเฉาฉันติดต่อครอบครัวของอวี๋เชี่ยนแล้ว จากนี้ไปนายเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย เมื่อครอบครัวของเธอมานายต้องจัดการเรื่อง
