นี้”“ผม? เป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย?” ฉินเฉาชี้ตัวเอง“ถ้านายไม่อยากเป็น ฉันจะเปลี่ยนให้คนอื่นได้” ซูเฟยพูดขณะขมวดคิ้ว เธอคิดว่าชายคนนี้ทั้งโง่ทั้งทึ่ม การที่เธอให้ชายแปลก ๆ คนนี้เป็นหัวหน้าหน่วยนี่ ไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอตัดสินใจลงไปนั้นจะถูกหรือผิดกันแน่?“นะ แน่นอนผมอยากเป็น!” เรื่องดี ๆ แบบนี้ฉินเฉาจะปฏิเสธได้ยังไง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขาอยากจะเห็นสีหน้าของไอ้กระบองไฟฟ้าหวังใจจะขาด ว่ามันจะทำหน้ายังไง จะรู้สึกผิดบาปบ้างหรือเปล่า“ดี งั้นตามนายมาที่ออฟฟิศของฉัน ๆ จะให้ฉินหลิงพานายไปดูระเบียบการทำงาน” หลังจากซูเฟยพูดธุระเสร็จเธอก็จากไป ฉินเฉาจ้องตามแผ่นหลังของสาวงามก็อดสับสนไม่ได้ ที่ให้เขาขึ้นเป็นหัวหน้าหน่วยซูเฟยต้องเสียสติไปแล้วเหรอ?“ทำไม ทำไมคุณถึงย้ายตำแหน่งผม!?” ด้านนอกห้องรักษาความปลอดภัย กระบองไฟฟ้าหวังกำลังอาละวาดอย่างไม่พอใจ ถามฉินหลิงด้วยน˺าเสียงฉุนเฉียวฉินหลิงไม่สะทกสะท้าน เธอกอดอกแล้วพูดว่า “นี่เป็นคำสั่งของผู้อำนวยการซู ถ้านายมีปัญหาอะไร นายสามารถไปถามเธอด้วยตัวเองได้ ดูที่นายทำตัวโง่ ๆ ต่อหน้านักศึกษาจำนวนมาก การที่ผู้อำนวยการซูยังยอมให้นายเป็นยามต่อก็ถือว่าปราณีมากแล้ว”“ฉันไม่เชื่อ! ฉันไม่เชื่อ!” กระบองไฟฟ้าหวังยังคงโวยวายเรากับเด็ก 3 ขวบถูกขัดใจ “นี่ต้องเป็นเพราะเธอยัยผู้หญิงสอพลอ ฉันจะไปหาผู้อำนวยการซูจะไปอธิบายเหตุผลทุกอย่างให้เธอฟัง!”“นะ นาย!” ฉินหลิงตกใจที่เธอถู
