ับฉินเฉา เธอเห็นอย่างชัดเจนว่าฉินเฉากระโดดตามลงมาช่วยอวี๋เชี่ยน แต่เธอไม่รู้ว่าทำไมฉินเฉาถึงโชคดี มีลมพัดเขาเข้าไปในห้องเรียนในชั้น 7 ขณะที่อวี๋เชี่ยนไม่ได้โชคดีอย่างนั้น เธอตกลงบนพื้นไปสู่ปรโลกตำรวจเข้าควบคุมพื้นที่ พวกเขาแยกผู้คนออกแล้ววาดเส้นรอบ ๆร่างอวี๋เชี่ยน เหตุผลที่อวี๋เชี่ยนฆ่าตัวตายยังเป็นปริศนาสำหรับผู้คนขณะเดียวกันในพุ่มไม้ใกล้ ๆ เสียงของหญิงสาว 2 คน คุยกันด้วยท่าทางสบาย ๆ“พี่สาว มีคนตาย! ผู้หญิงคนนี้โง่จริง ๆ ที่มาคิดฆ่าตัวตาย มีชีวิตเป็นสิ่งดีทั้งอิสระ ทั้งเสรี”“อย่าพูดเหลวไหล!” ทันใดนั้นก็มีอีกเสียงที่ท่าทางจะมีอายุมากกว่าหน่อยหยุดคำพูดของเธอ “เรื่องตายเป็นเรื่องใหญ่”“เรื่องใหญ่อะไร มีคนตายมากมายทุกวัน” น้องสาวพูดอีกครั้ง“พวกเราเป็นปีศาจงู ฝึกฝนทั้งกลางวันทั้งคืน เพียงแค่มีชีวิตให้นานขึ้น สักวันพวกเราก็กลายเป็นเซียน มนุษย์โง่เง่า”ในตอนนี้ งูสองตัวปรากฏตัวใต้พุ่มไม้ พวกเขาเป็นคนที่เพิ่งพูดกันเมื่อครู่ หนึ่งในนั้นเป็นงูขาว ส่วนอีกตัวหนึ่งเป็นงูดอกไม้“เจี่ยวเจียว เจ้ายังต้องการสิ่งนี้อีกเหรอ!” เสียงของผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่ดังออกมา “เมื่อคืนเจ้าไปฆ่าคน เพิ่งพบกับหายนะมาหยก ๆ นั่นยังเป็นบทเรียนให้เจ้าไม่พออีกหรือ!”“แค่ถูกสายฟ้าฟาดใส่ ไม่เห็นจะเป็นอะไร!” เสียงงูขาวเหมือนจะสั่น ๆ แต่เธอยังคงทำเป็นปากกล้าหาญพูดว่า “ข้าไม่เชื่อในสาปสวรรค์!”“เจี่ยวเจียว เช่นนี้เจ้าจะฝึกตนสำเร็
