จได้ยังไง!” งูดอกไม้ให้คำแนะนำกับน้องสาวของเธอแล้วพูดว่า “การฝึกฝน 500 ปีของเจ้า ทำให้เจ้าใกล้จะกลายเป็นผู้ฝึกตน ถ้าเจ้าข้ามขั้นไม่สำเร็จ เจ้าจะกลายเป็นแค่ปีศาจงูตัวเล็ก ๆ อาจารย์มักพูดเสมอว่า พวกเราสองคนลงจากเขาครั้งนี้ มีโชคชะตาจะได้แต่งงาน ถ้าเจ้ายังเป็นปรปักษ์กับมนุษย์เช่นนี้ข้าคิดว่างานแต่งงานจะกลายเป็นงานศพแทน”“นั่นเป็นคำพูดของอาจารย์เคราแพะพูด ข้าไม่เชื่อหรอก!”ร่างกายงูของเจี่ยวเจียวเลื้อยไปมาบนพื้นหลายครั้ง ทันใดนั้นเธอพบบางสิ่งที่น่าตกใจแล้วพูดว่า “พี่สาวดูนั่น คนที่อยู่ดาดฟ้า โอ้โหววว ไม่อยากจะน่าเชื่อ กายาปีศาจ!”เสียงงูที่ทรงเสน่ห์ของเจี่ยวเจียวสั่นเครือด้วยความตื่นตระหนก“พี่สาวถ้าเรากินแก่นปีศาจของเขา พลังของเราจะต้องเพิ่มขึ้นมากอย่างแน่นอน! เมื่อเวลามาถึงพวกเราจะไม่ใช่ปีศาจอีกต่อไป แต่เป็นเซียน!”“เหลวไหล!” งูดอกไม้ฟาดหัวงูขาวด้วยหางของเธอ“คนนั้นเป็นมนุษย์ ถ้าเรากินแก่นปีศาจของเขา บางทีเขาอาจตายมันโหดร้าย ทั้งยังเป็นการทำร้ายมนุษย์ เจี่ยวเจียวเจ้าจะทำให้เกิดภัยพิบัติ!”“ข้าไม่เชื่อ ข้าจะกินแก่นปีศาจของเขา!” งูเจี่ยวเจียวบิดตัวไปมาทันใดนั้นก็พูดขึ้นว่า “หญิงที่ตายคนนี้ ผิวของเธอดีมากเลย ฮิฮิ พี่สาวถ้าพี่ไม่เอาเช่นนั้นข้าจะเอาเองนะ!”จากนั้นก็มีควันสีขาวพุ่งขึ้นมา แล้วร่างกายของงูขาวก็ขยายใหญ่ขึ้น จากนั้นกลายเป็นเมือก ค่อย ๆ เปลี่ยนร่างกายเป็นผู้หญิง สาวสวยที่เปลือยกาย ถ้าฉ
