รียนกวงหยวนของเรา?”“นั่นกงกง! บางทีโรงเรียนของเราจะให้กงกงมาเป็นวิทยากร! ว้าวดาราเอวีที่เกษียณแล้ว”“พี่สาวกงกง เมียจ๋ารีบดูสิ นั่นพี่สาวกงกง!”“ดูลุงแกสิ! กงกงแล้วยังไง ฉันสวยกว่าเธอตั้งเยอะ!”ฮัวเหนียงไม่รู้ตัวว่า ใบหน้าของคนที่ตนเองยืมมาได้สร้างความปั่นป่วนวุ่นวายให้กับกลุ่มคน แต่เมื่อเธอเห็นว่าผู้คนเข้ามารายล้อมเธอเป็นจำนวนมากแล้วก็ตามชี้มือมาที่เธอ ๆ ก็เริ่มรู้สึกว่ามีบางสิ่งไม่ถูกต้อง“เอ่อ ขอโทษนะครับ คุณใช่กงกงหรือเปล่า?” นักศึกษาชายเตี้ยพุ่งออกไปด้วยความตื่นเต้น โดยมีเสียงโห่ร้องจากฝูงคน ยืนอยู่หน้าฮัวเหนียง“ต้องขอโทษด้วย ฉันชื่อฮัวเหนียง ไม่ใช่กงกง” ฮัวเหนียงส่ายหัวของเธอ เธอเป็นอัจฉริยะ ทันใดนั้นเธอก็เข้าใจว่าใบหน้าที่เธอยืมมาเป็นใบหน้าของเซเลบชื่อดัง เธอรู้สึกแปลก ๆ นิดหน่อย ทำไมเซเลบถึงไม่ชอบใส่เสื้อผ้า?“กงกง กงกง!” ทันใดนั้นนักศึกษารอบ ๆ ก็เริ่มร้องตะโกนออกมาทำให้เกิดคลื่นเสียงกระจายไปทั่ว“กงกง ช่วยเซ็นต์นี่ให้หน่อย!”“กงกงพวกเราอยากถ่ายรูปกับคุณ!”“กงกงคุณต้องการผู้ชายมั้ย?”นักศึกษาเริ่มสร้างความโกลาหล ทำให้ฮัวเหนียงกลัว เมื่อเห็นนักศึกษาเริ่มบ้าคลั่ง เธอต้องใช้มาตรการที่เธอเพิ่งใช้ไป เธอรีบหลับตาลงชูนิ้วชี้ กับ นิ้วกลางข้างขวาขึ้นไปบนอากาศ จากนั้นก็เริ่มวาดแสงหลากสีในอากาศ“หยุด!”ทันใดนั้น แสงสว่างก็ลอยไปอยู่เหนือศีรษะของนักศึกษาแต่ละคนฉับพลันนักศึกษาทุกคนหยุดนิ่ง ไม่สามาร
