“เนื้อผัดผักกาดดอง!” ฉินเฉาทำอาหารเสร็จแล้ว เขานำอาหารร้อนๆ มาวางที่โต๊ะ หลี่นาไม่อาจรอได้อีกต่อไปเธอรีบยกตะเกียบคีบชิ้นเนื้อที่ใหญ่ที่สุด ส่งมันเข้าไปในปากของเธอ“อ๊า อ๊า ร้อน ร้อน!” หลี่นาร้องออกมา อ้าปากและพัดปากด้วยมือของเธอ“แมวตะกละ เพิ่งทำเสร็จมันก็ต้องร้อนสิ” ฉินเฉาบีบจมูกเธอ “เอานี่ นี่คือถั่วนึ่งเมื่อวาน ฉันอุ่นมันแล้ว เพียงพอที่จะเติมเต็มความหิวของเธอ”“ฮิฮิ พี่ฉินเฉาทำอาหารให้หนู มันเยี่ยมจริงๆ” หลี่นาแลบลิ้นเล็กๆของเธอ และพูดด้วยหน้าตาบูดบึ้งว่า “ถ้าพี่ฉินเฉาทำอาหารให้หนูทุกวันนะ มันจะเยี่ยมกว่านี้”“ถ้าฉันทำอย่างนั้น แม่ของเธอจะฆ่าฉันด้วยกระทะของเธอน่ะสิ”ฉินเฉารีบส่ายหัว รอยยิ้มของเธอค้างชั่วขณะ แต่ไม่นานก็กลับเป็นปกติและหัวเราะ“นั่นไม่จริงหรอก แม่หนูเป็นคนที่ใจดีจริงๆ นะ”“อืม อืม ใจดีจริงๆ ใจดีมาก” ฉินเฉาเอาถ้วยใส่ซุปร้อนๆ ส่งให้หลี่นา ทั้งสองเงียบและไม่นานก็จัดการอาหารทั้งหมดที่ฉินเฉาทำมา“โอ้ ใช่ พี่ฉินเฉามีสิ่งหนึ่งที่หนูอยากจะรบกวนพี่” หลี่นาเรออย่างน่ารัก ปิดปากตัวเอง และจากนั้นจ้องมองฉินเฉา เธอเห็นเขาจดจ่ออยู่กับซุป ไม่ได้ให้ความสนใจเธอ รอยยิ้มของเธอหายไปแทนที่ด้วยความเศร้า“อึก อึก…” ฉินเฉาดื่มซุปถ้วยใหญ่ รู้สึกพอใจอย่างยิ่งและมองไปที่หลี่นา “อะไร ไม่ต้องเกรงใจ รีบพูดสิ”“นี่ ไม่นานนักเรียนปี 3 จะมีการเยี่ยมชมชั้นเรียน และคุณครูอยากจะพบผู้ปกครองเพื่อคุยเกี่ยวกับการเร
