ผีสิงด้วยนะ”“หืม? ผีสิง?” ทันใดนั้นฉินเฉาหันมาให้ความสนใจ เขาชอบฟังเรื่องผี แต่ฟางเหวินที่อยู่ข้าง ๆ กลับแสดงสีหน้าแปลก ๆ เหมือนมีบางสิ่งเกิดขึ้นกับเธอ ๆ กุมมือหู่หลี่ลี่แน่นหน้าขาวซีดด้วยความกลัว“มีนักศึกษาตั้งเยอะรู้เรื่องนี้” หู่หลี่ลี่พูด “เรื่องนี้มาจากนักศึกษาชายในหอพัก ผีผู้หญิงมักจะออกมาตอนเที่ยงคืน…”ฉินเฉาเห็นว่าเราหู่หลี่ลี่เล่าเรื่องของเธอ ฟางเหวินแสดงท่าทางหวาดกลัวตลอดเวลา หน้าของเธอขาวซีดเหมือนคนตาย กุมมือของเพื่อนสาวแน่นจนกลายเป็นห้อเลือด“อย่าพูดจะเหลวไหลไอ้ตัวแสบ เห็นไหมว่าฟางเหวินกลัวจะแย่อยู่แล้ว”“หนูไม่ได้พูดเหลวไหล!” หู่หลี่ลี่กลอกตาแล้วพูดว่า “เหวินเหวินก็เคยเห็นมัน เพราะแบบนี้ไงเธอถึงกลัวมากขนาดนี้”“ฟางเหวินเธอเคยเห็นผีด้วยเหรอ?” ฉินเฉาถามด้วยความอยากรู้มองไปที่ฟางเหวิน เขาคิดว่าสาวน้อยอ่อนแอคงไม่โกหกล่ะมั้ง?“ใช่ วันนั้นหนูมีเรียนคนเดียว ในคืนนั้น…” ฟางเหวินกอดแขนหู่หลี่ลี่ เพื่อทำใจเย็นลง แต่สีหน้าของเธอยังคงขาวซีด เธอดูเหมือนกลัวมากจริง ๆ เหมือนเธอกำลังเรียกความทรงจำเลวร้ายกลับคืนมา “ฉันเห็นบนชั้น 2 หอพักชาย มีเงาสีขาวกระโดดลงมาจากชั้นนั้น ซึ่งมันสูงมาก…”“บางทีมันอาจเป็นแมวก็ได้” ฉินเฉาเดา แม้เขาจะชอบเรื่องผี แต่เขาก็ไม่เชื่อว่าจะมีผีในโลกนี้“แมวเนี่ยนะ!” หู่หลี่ลี่แย้ง “ชั้นสองของตึกถูกปิดมานานแล้วนะพี่ทุกวันจะมีกุญแจเหล็กขนาดใหญ่ล็อกประตู ฉันได้ยินมาว่าชั้น
